(Intro) ลมเลพัดโชยมา กลิ่นขี้ยางกรุ่นดิน เสียงคลื่นซัดสาดหิน ที่แผ่นดินปักษ์ใต้บ้านเรา (Verse 1) พอตื่นเช้าแสงแดดแยงตา พี่บ่าวคว้ามีดออกไปกรีดยาง ชีวิตเรียบง่ายตามวิถีทาง ที่ฟ้าสร้างมาให้เราชาวใต้ รอยยิ้มอิ่มใจ เหงื่อไหลตามประสา ถึงอยู่บ้านเราแต่สุขล้ำค่า ได้หย่อนกายพักใต้ร่มเงา (Chorus) โอ้ปักษ์ใต้บ้านเรา ทะเลงามจังเสีย มีเกาะแก่งแลเลีย ชวนให้มาพักใจ ค่ำลงเสียงปี่โนราห์ รำท่าอ่อนช้อยสวยใด ดึกดื่นเสียงนายหนังแหลงใต้ เล่านิทานให้เราฟัง ชีวิตผูกพันดินน้ำ ไม่คิดจะหนีไปไหน (Verse 2) เข้าสวนเก็บสะตอ ลองกอง ทุเรียนเงาะบ้านเรา ผลผลิตจากหยาดเหงื่อพี่บ่าว หรอยจังฮู้ใครได้ชิม น้ำตกไหลจากเขาหลวง สดชื่นให้หายเหนื่อยสิ้น ธรรมชาติบนผืนแผ่นดิน คือสวรรค์ของคนทำกิน (Chorus) โอ้ปักษ์ใต้บ้านเรา ทะเลงามจังเสีย มีเกาะแก่งแลเลีย ชวนให้มาพักใจ ค่ำลงเสียงปี่โนราห์ รำท่าอ่อนช้อยสวยใด ดึกดื่นเสียงนายหนังแหลงใต้ เล่านิทานให้เราฟัง ชีวิตผูกพันดินน้ำ ไม่คิดจะหนีไปไหน (Bridge) ถึงคนใต้แหลงขวานผ่าซาก แต่ใจนักเลงรักพวกพ้อง พี่น้องใครอย่าแตะต้อง พร้อมชนเพื่อเกลอของเรา มโนราห์ยังส่งเสียง หนังลุงยังคงบอกเล่า คือจิตวิญญาณบ้านเรา ที่ยังอยู่คู่ทะเล (Chorus) โอ้ปักษ์ใต้บ้านเรา ทะเลงามจังเสีย มีเกาะแก่งแลเลีย ชวนให้มาพักใจ ค่ำลงเสียงปี่โนราห์ รำท่าอ่อนช้อยสวยใด ดึกดื่นเสียงนายหนังแหลงใต้ เล่านิทานให้เราฟัง ชีวิตผูกพันดินน้ำ ไม่คิดจะหนีไปไหน (Outro) โอ้... ปักษ์ใต้บ้านฉัน... หรอยจังฮู้!
0/500