Intro: (fLexI) Czerwoni od zazdrości, zgnieceni przez wyzwania Ciemność jest wieczna, a czym są wahania? (co jeśli ten świat to tylko zderzenia?) (a nasze drogi to tylko złudzenia?) Verse 1: Ludzie to mad sons, ludzie to mat ton Nie jak boss — raczej jak bomb, zjazd na dno Ciągle są solo, każdy tylko: "za-za-za", bro Wierzą w byle co, żadnej refleksji, jeden szat — no! Jeden buch — leci w górę, drugi gasi fazę Nowy miesiąc blisko, dryfujemy po trasie On ze swoją hoe dalej krąży jak Mars, A ja dymem jak alarm wybijam się z mas Po co się karać, gdy nie ma tu świateł stopu? Ziomek mówił: "kiedyś było ostro, był topór" Teraz jest spokój — więc ziom, nie rób cyrku Po prostu: zgaś ogień, yo-yo-yo — wypuść z kręgu Chorus: Bawimy się sobą pośród pills, Zabieram całą noc — jeden dym (jeden dym) Tak trudno wyrwać się z tych lin, (LI-LI-Li) Gdy wokół ciągle ten sam stary film Post-chorus: Próbuję to wydostać, zamknięte we mnie (uh) Tyle myśli, nie wiem — czy lecę, czy spadam (czy górze?) Verse 2: Zabawa do rana, ty jak dzień — ja jak cień Ona tańczy w klubach, w których jestem jak sen Gdzie te cuda z gazet, nocne iluminacje? Gdzie te cuda, co dziś kręcą panie Hamlet? Boję się czuć — hamulce mam spalone Zmieniam ruch, choć stąpam po tym samym tonie Mówią: rusz się — lecz nie wchodzę w ich formy Wasze trony to karton, nie jesteście jak królowie Chorus: Bawimy się sobą pośród pills, Zabieram całą noc — jeden dym (jeden dym) Tak trudno wyrwać się z tych lin, (LI-LI-Li) Gdy wokół ciągle ten sam stary film Post-chorus: Próbuję to wydostać, zamknięte we mnie (uh) Tyle myśli, nie wiem — czy lecę, czy spadam (czy górze?)
