[Στροφή 1] Οδηγάς ξανά μες στη νυχτιά, βρέχει δυνατά, κι η ψυχή πονά. Τα φώτα σβήνουν, τα μάτια βαριά, ψιθυρίζω: «Μη κοιμηθείς, σε θέλω κοντά.» [Προ-Ρεφρέν] Κι όταν ξημερώσει ο ουρανός, σ’ ονειρεύομαι δυνατός. [Ρεφρέν] Γύρνα σ’ εμένα ζωντανός, ο δρόμος μακρύς, μα μη φοβηθός. Μετράω τις ώρες, ώσπου να ’ρθεις, μείνε ξύπνιος, αγάπη μου, ως να φανείς. [Στροφή 2] Πολύ το άγχος, λίγος ο ύπνος, χιλιόμετρα πάνε χωρίς ρυθμός. Μπροστά σου ουρά, το βλέμμα θολό, προσεύχομαι: «Γύρνα, σε παρακαλώ.» [Προ-Ρεφρέν] Στέλνω δύναμη μ’ έναν αγέρα, μη σε πάρει ο ύπνος, φεγγάρι μου πέρα. [Ρεφρέν] Γύρνα σ’ εμένα ζωντανός, η νύχτα κρυφή, μα εσύ λαμπρός. Μετράω τις ώρες, ώσπου να φανείς, γύρνα στο σπίτι — σ’ εμάς να ’ρθείς. [Γέφυρα – ήρεμα, ειλικρινά] Ένα χαμόγελο, μια καλημέρα, αλλάζουν τον κόσμο, κι η μέρα φέρνει πέρα. Ο σεβασμός αρχίζει εδώ, κρατάει τους ανθρώπους ζωντανούς παντού. [Τελικό ρεφρέν – αργά, συγκινητικά] Γύρνα σ’ εμένα, οδηγέ καλέ, εγώ σ’ αγαπώ κι εδώ θα ’μαι. Το φως στο παράθυρο θα καιεί, γύρνα, καρδιά μου — πριν η νύχτα σβήσει.
