Strophe 1 Drusse fällt de Schnieh janz leis op dä Steen, de Stroß es wieß, un ich stonn he alleen. Minsche loofe, Köpp erunger, Schritt för Schritt, keene kütt zo spät, jeder hält singe Tritt. Jack zo, dä Krare huh, et Handy in dä Hand, et Lääve trick vürbei, su flück su rasant, Keene bliev stonn, keens luure ens eröm, alle wisse se janau, wo müsse se hin – un ich? Ich froch mich: Woröm? Refrain Ich stonn am Finster met nem Kaffee wärm, d’r Duff en de Nos, hält mich janz im ärm. Drusse es et laut, och wenn et still schneit, ich han Zick – un ihr sidd för nix bereit. Wo wullt ihr all hin, es et su wich­tich? De Welt lööf doch uch ohne üch richtich. Ich loss se jonn, ich bliev he stonn, met Kaffee un Rooh, ich künnt et imme widde donn. Strophe 2 Dä Bus kütt, dä Zoch es spät, et Hupe jeht, jede Moment, wo eene sich oprääch. De Lück fleeje vürbei, Schooh nass, et Hätz es voll, doch keene Platz för Spaß. Dä Schnieh dä deck de Spure zo, doch keene merk et, all sin se fruh, wenn se end­lich do sin, wo müsse se hin doch ich froch mich leis: Wat es dä Sinn? Refrain Ich stonn am Finster met nem Kaffee wärm, d’r Duff en de Nos, hält mich janz im ärm. Drusse es et laut, och wenn et still schneit, ich han Zick – un ihr sidd för nix bereit. Wo wullt ihr all hin, es et su wich­tich? De Welt lööf doch uch ohne üch richtich. Ich loss se jonn, ich bliev he stonn, met Kaffee un Rooh, ich künnt et imme widde donn. Bridge Villeech han ich jet verpass villeech es et dat, wat zählt: der Aurebleck, der pass. Ne Moment, dä nix will un nix muss, nur Schnieh, nur Kaffee, nur et stille Jlück en d’r Bruss. Letzter Refrain Ich stonn am Fins­ter, et Lääve jeiht vorbei, de Stadt es immer in Bewäjung,, un ich ben frei. Wo wullt ihr all hin? Ich frooch et nit mieh. Ich bliev he, drink minge Kaffee – un loss üch all I'm Schnieh.