🎸CALL OF THE ROOTS 🎸 ԱՐՄԱՏՆԵՐԻ ԿԱՆՉ 🎸JUURIEN KUTSU by ARMATHORES Copyright © 2026 All Rights Reserved!!! ********************** Luoi… hei-loi… Áhčči eanan… Blóð ok járn… andi vaknar… Լսիր… Հողը շնչում է… Արյունը հիշում է… [Säe I – FI + ON + HY] Rautarannoilla varjot vaeltaa, hiipii hiljaa, henget huokaa, pohjan tuuli, tuima tuisku, vanha veri vielä puhuu. Á járnstrǫndum skríða skuggar, norðr vindr ýlir, djúpt hann hvíslar, andar vakna undir steini, blóðs minni bundit jǫrðu. Երկաթե ափերին ստվերներն են սողում, հյուսիսային քամին ոռնում է խորը, հին արյունը դեռ խոսում է, քարերի տակ հոգիները արթնանում են։ [Joik / Galdr / Կանչ] Loi-loi! Hei-loi! Eanan kutsuu — veri vastaa! Heill! Heill! vakna andar! Blóðs rǫdd kallar í nótt! Վեր կաց… Լսիր կանչը… Արյունը քեզ է կանչում… [Säe II – FI + ON + HY] Askel askelelta astut, tyhjään maahan tietä taot, kutsu kulkee luiden kautta, nimi nousee, tuli palaa. Stígr þú leið um tóma jǫrð, bein ok blóð þik bera áfram, eldr í hjarta aldrei deyr, nafn þitt rís í myrkri fornu. Դու քայլում ես դատարկ հողի վրա, ոսկորների միջով անցնում է կանչը, քո անունը բարձրանում է մթության մեջ, կրակը սրտումդ երբեք չի մարում։ [Kertosäe – TRIPLE CHANT] Nouse nyt — loi! loi! Tulen läpi — jään läpi käy! Nouse nyt — hei! hei! Varjojen poika, veri vie! Rís þú nú — heill! heill! Í gegnum eld, í gegnum ís! Blóðs vegr þik leiðir heim! Վեր կաց հիմա — կրակի միջով, սառույցի միջով — քո ուղին արյունով է գրված։ [Säe III – FI + ON + HY] Synkät metsät, mustat hongat, juuret juovat sielun voimaa, järven silmä jäätynyt on, katsoo syvään, kutsuu luokse. Svartir skógar, djúpir dalir, rætur drekka lífsins anda, auga vatnsins fryst ok lokað, kallar djúpt í nætur myrkri. Մութ անտառներ, սև արմատներ, կյանքի ուժը խմում են խորքից, սառած ջրի աչքը նայում է քեզ, և կանչում դեպի անդունդ։ [Rituaali – tom-heavy / trance / աղոթք] Áhčči! Eanan! Vuođđu! Lyö maa — lyö sydän — lyö veri! Drepa! Drepa! hjarta slær! Jǫrð skelfr — andar rísa! Հողը դղրդում է — սիրտը զարկում է — արյունը կանչում է — վեր կաց! Lo-lo-loi… hei-loi… Savu kiertää… nimet palaa… Galdr brennr… örlǫg vakna… Անունները այրվում են… ճակատագիրը արթնանում է… [Kertosäe – EXPANDED] Nouse nyt — loi! loi! Aika vanha jälleen virtaa! Nouse nyt — hei! hei! Ei paluuta — tie on iän! Rís þú nú — heill! heill! Fornt skeið rennr í blóði þínu! Engin leið til baka er! Վերադարձ չկա — դու անցել ես շեմը — դու դարձել ես հավերժ։ [Outro – fade / 3-language whisper] Lo… lo… loi… Hei… hei… loi… Jǫrð man… blóð ber… Հողը հիշում է… արյունը պահում է… անունդ… հավերժ… ************************* 🎸ARM ԱՐՄԱՏՆԵՐԻ ԿԱՆՉԸ Զов корней Լուոյ… հեյ-լոյ… Հա՛յր… Երկի՛ր… Արյուն ու երկաթ… ոգին արթնանում է… Լսի՛ր… Երկիրը շնչում է… Արյունը հիշում է… Երկաթե ափերին ստվերները թափառում ու լուռ սողոսկում են։ Հոգիները հառաչում և արթնանում են քարերի տակ։ Հյուսիսային քամին մոլեգնում է սաստիկ բքի մեջ՝ ոռնալով ու խորքից շշնջալով։ Հին արյունը դեռ խոսում է, իսկ արյան հիշողությունը կապված է հողին։ Լոյ-լոյ… Հեյ-լոյ… Երկիրը կանչում է, արյունը պատասխանում։ Կեցցե՜ք, կեցցե՜ք, արթնացե՛ք, ոգիներ։ Արյան ձայնը կանչում է գիշերվա մեջ։ Վե՛ր կաց։ Լսի՛ր կանչը։ Արյունը քեզ է կանչում։ Քայլ առ քայլ առաջ ես գնում՝ դատարկ երկրի միջով ճանապարհ կոփելով։ Կանչն անցնում է ոսկորներիդ միջով, իսկ ոսկորն ու արյունը քեզ առաջ են տանում։ Անունդ հառնում է հինավուրց խավարում, սրտիդ կրակը բոցկլտում է և երբեք չի մարում։ Վե՛ր կաց հիմա՝ լոյ, լոյ։ Անցի՛ր կրակի միջով, անցի՛ր սառույցի միջով։ Վե՛ր կաց հիմա՝ հեյ, հեյ։ Ստվերների որդի՛, արյունն է քեզ առաջնորդում, և արյան ուղին քեզ տուն է տանում։ Մութ անտառներ, սև սոճիներ ու խոր հովիտներ։ Արմատները խմում են հոգու ուժն ու կյանքի շունչը։ Լճի աչքը սառած է ու փակ, բայց հայացքն ուղղում է դեպի խորքը և գիշերվա խավարից կանչում քեզ դեպի իրեն՝ դեպի անդունդը։ Հա՛յր։ Երկի՛ր։ Հի՛մք։ Խփի՛ր, հո՛ղ։ Զարկի՛ր, սի՛րտ։ Զարկի՛ր, արյո՛ւն։ Հարվածի՛ր։ Հարվածի՛ր։ Սիրտը զարկում է։ Երկիրը դղրդում է, ոգիները հառնում են։ Լո-լո-լոյ… հեյ-լոյ… Ծուխը պտտվում է, անուններն այրվում են։ Գալդրը՝ հմայական երգը, բոցավառվում է, ճակատագրերն արթնանում են։ Վե՛ր կաց հիմա՝ լոյ, լոյ։ Հին ժամանակը կրկին հոսում է քո արյան մեջ։ Վե՛ր կաց հիմա՝ հեյ, հեյ։ Ուղին հավերժ է, հետդարձ չկա։ Դու անցել ես շեմը։ Դու դարձել ես հավերժ։ Լո… լո… լոյ… Հեյ… հեյ… լոյ… Հողը հիշում է… Արյունը պահում ու կրում է հիշողությունը… Անունդ… հավերժ… *********************** EN CALL OF THE ROOTS Luoi… hei-loi… Father… Earth… Blood and iron… the spirit awakens… Listen… The earth breathes… The blood remembers… On iron shores, shadows wander and creep in silence. Spirits sigh and awaken beneath the stones. The northern wind rages in a fierce blizzard, howling and whispering from the depths. The old blood still speaks, and the memory of blood is bound to the soil. Loi-loi… Hei-loi… The earth calls, and the blood answers. Hail! Hail! Awaken, spirits! The voice of blood calls into the night. Rise. Hear the call. The blood is calling you. Step by step, you move forward, forging a path through barren earth. The call travels through your bones, while bone and blood carry you onward. Your name rises in ancient darkness; the fire in your heart flickers and never dies. Rise now — loi, loi. Walk through fire, walk through ice. Rise now — hei, hei. Son of shadows, the blood guides you, and the path of blood leads you home. Dark forests, black pines, and deep valleys. The roots drink the strength of the soul and the breath of life. The lake's eye lies frozen and sealed, yet its gaze reaches into the depths, calling you from the darkness of night toward itself, into the abyss. Father! Earth! Foundation! Strike, Earth! Beat, heart! Beat, blood! Strike! Strike! The heart is beating. The earth trembles, and the spirits rise. Lo-lo-loi… hei-loi… Smoke swirls, and names burn. The galdr, the magical chant, blazes as destinies awaken. Rise now — loi, loi. Ancient time flows through your blood once more. Rise now — hei, hei. The path is eternal. There is no turning back. You have crossed the threshold. You have become eternal. Lo… lo… loi… Hei… hei… loi… The earth remembers… The blood preserves and carries the memory… Your name… forever… ********************** FIN JUURIEN KUTSU Luoi… hei-loi… Isä… Maa… Veri ja rauta… henki herää… Kuuntele… Maa hengittää… Veri muistaa… Rautarannoilla varjot vaeltavat ja hiipivät hiljaa. Henget huokaavat ja heräävät kivien alla. Pohjoistuuli raivoaa rajussa lumimyrskyssä, ulvoo ja kuiskaa syvyyksistä. Vanha veri puhuu yhä, ja veren muisto on sidottu maahan. Loi-loi… Hei-loi… Maa kutsuu, ja veri vastaa. Terve! Terve! Herätkää, henget! Veren ääni kutsuu yössä. Nouse. Kuule kutsu. Veri kutsuu sinua. Askel askeleelta kuljet eteenpäin ja taot tietä aution maan halki. Kutsu kulkee luidesi läpi, ja luut sekä veri kantavat sinua eteenpäin. Nimesi kohoaa muinaisessa pimeydessä; sydämesi tuli lepattaa eikä sammu koskaan. Nouse nyt — loi, loi. Kulje tulen läpi, kulje jään läpi. Nouse nyt — hei, hei. Varjojen poika, veri johdattaa sinua, ja veren tie vie sinut kotiin. Synkät metsät, mustat hongat ja syvät laaksot. Juuret juovat sielun voimaa ja elämän henkäystä. Järven silmä on jäätynyt ja sulkeutunut, mutta sen katse ulottuu syvyyksiin ja kutsuu sinua yön pimeydestä luokseen, kohti syvyyden kuilua. Isä! Maa! Perusta! Iske, maa! Syki, sydän! Lyö, veri! Iske! Iske! Sydän lyö. Maa järisee, ja henget nousevat. Lo-lo-loi… hei-loi… Savu pyörteilee, ja nimet palavat. Galdr, maaginen loitsulaulu, leimahtaa liekkeihin kohtaloiden herätessä. Nouse nyt — loi, loi. Muinainen aika virtaa jälleen veressäsi. Nouse nyt — hei, hei. Tie on ikuinen. Paluuta ei ole. Olet ylittänyt
