[Intro] Úr mörgum fjörðum komu skipin, með svörtum seglum og breiðum skjöldum. Í Austur-Anglíu komu konungar og jarlar saman, spjótaskógur spratt á framandi strönd. Við tókum hesta, slógum upp búðum í kulda – og enginn mælti framar um heimför. [Pre-Chorus] Ég bind nöfn ykkar við kvæði mitt. Það sem járn byrjar skal orð mitt varðveita. [Chorus] Áfram og áfram fer herinn. Áfram og áfram yfir hæðir, dali og fljót. Áfram og áfram, gegn hermanni og konungi í senn. Við höldum áfram, við höldum áfram. Konungar falla, skildir standa. Við höldum áfram, uns landið er okkar! [Verse 2] Til norðurs báru hófarnir þrumuna, uns háir múrar Jórvíkur blöstu við. Tveir konungar, lengi sundraðir af hatri, réttu hvor öðrum hönd – en of seint. Osberht féll, og Ælla féll með honum – tvær kórónur lágu rauðar í eðjunni. [Pre-Chorus] Ég bind nöfn þeirra við kvæði mitt. Það sem járn bindur enda á skal orð mitt varðveita. [Chorus] Áfram og áfram fer herinn. Áfram og áfram yfir hæðir, dali og fljót. Áfram og áfram, gegn hermanni og konungi í senn. Við höldum áfram, við höldum áfram. Konungar falla, skildir standa. Við höldum áfram, uns landið er okkar! [Verse 3] Við Ræding stóðum skjöld við skjöld, við Æscesdún reis morgunn blóði drifinn. Óvinurinn kom yfir hlíðina sem eldur, og Bagsecg hné fyrir sverðseggjum. Við sigruðum, við féllum, við þéttum raðirnar – því jafnvel tapaðar orrustur brjóta okkur ekki. [Pre-Chorus] Ég bind nöfn þeirra við kvæði mitt. Það sem jörð gleypir skal orð mitt varðveita. [Chorus] Áfram og áfram fer herinn. Áfram og áfram yfir hæðir, dali og fljót. Áfram og áfram, gegn hermanni og konungi í senn. Við höldum áfram, við höldum áfram. Konungar falla, skildir standa. Við höldum áfram, uns landið er okkar! [Verse 4] Á Tureces-ey hringlaði silfur framandi lands, í Hreopedún brunnu eldar í snjó. Við smíðuðum sverð, við skiptum herfangi, við grófum félaga í vetrarkaldri mold. Þá lögðu vígamenn landið undir plóg – þar sem herinn fór eitt sinn óx nýtt heimaland. [Pre-Chorus] Nú bind ég örlög okkar við kvæði mitt. Það sem tímarnir breyta skal orð mitt varðveita. [Chorus] Áfram og áfram fer herinn. Áfram og áfram yfir hæðir, dali og fljót. Áfram og áfram, gegn hermanni og konungi í senn. Við höldum áfram, við höldum áfram. Sverð verður plógur, framandi land verður heimaland. Við höldum áfram, en kvæði okkar fer áfram um landið! Translation: [Verse 1] From many fjords the ships came, with black sails and broad shields. In East Anglia, kings and jarls gathered, a forest of spears sprang up on a foreign shore. We took horses and pitched camp in the cold – and no one spoke thereafter of the journey home. [Pre-Chorus] I bind your names to my song. What iron begins, my word shall preserve. [Chorus] Onward and onward the army goes. Onward and onward over hills, valleys and rivers. Onward and onward, against soldier and king alike. We march on, we march on. Kings fall, shields stand. We march on until the land is ours! [Verse 2] Northward the hooves carried thunder, until York’s high walls loomed before us. Two kings, long divided by hatred, held out a hand to one another – but too late. Osberht fell, and Ælla fell with him – two crowns lay red in the mire. [Pre-Chorus] I bind their names to my song. What iron brings to an end, my word shall preserve. [Chorus] Onward and onward the army goes. Onward and onward over hills, valleys and rivers. Onward and onward, against soldier and king alike. We march on, we march on. Kings fall, shields stand. We march on until the land is ours! [Verse 3] At Reading we stood shield against shield, at Ashdown morning rose blood-drenched. The enemy came over the hillside like fire, and Bagsecg fell before the edges of swords. We triumphed, we fell, we closed our ranks – for even lost battles do not break us. [Pre-Chorus] I bind their names to my song. What the earth devours, my word shall preserve. [Chorus] Onward and onward the army goes. Onward and onward over hills, valleys and rivers. Onward and onward, against soldier and king alike. We march on, we march on. Kings fall, shields stand. We march on until the land is ours! [Verse 4] In Torksey, the silver of a foreign land rang, in Repton, fires burned in the snow. We forged swords, we divided the plunder, we buried companions in winter-cold earth. Then the warriors put the land beneath the plough – where the army once passed, a new homeland grew. [Pre-Chorus] Now I bind our fate to my song. What the passing times transform, my word shall preserve. [Chorus] Onward and onward the army goes. Onward and onward over hills, valleys and rivers. Onward and onward, against soldier and king alike. We march on, we march on. A sword becomes a plough; a foreign land becomes a homeland. We march on, yet our song travels onward through the land!
