Saat gece üç, şehir hâlâ ayakta, Farlar karanlık, isimler yasakta. Kim dost, kim düşman belli değil artık, Bu masada herkes biraz günahkâr. [Kıta 1] Siyah camlar, ağır ağır geçeriz, Sokak susar, gölgelerle konuşuruz. Dün yanımda duran bugün karşımdaysa, Biz ihaneti yüzünden tanırız. Ceketimde gece, gözlerimde kin, Her adımım hesap, her cümlem yemin. Ben şansa güvenmem, kaderi zorlarım, Kapılar açılmazsa duvarı yıkarım. Paranın sesi yüksek, vicdanın sesi az, Bu düzende temiz kalan uzun yaşamaz. Kardeşim dediğin bir gün değişirse, Düşman değil, en derin yaran olur biraz. [Ön Nakarat] Karanlık çöktü yine şehrin üstüne, Bir isim yazıldı gecenin hükmüne. Bu oyunda geri dönüş yok kardeş, Ya dimdik kalırsın ya düşersin diz üstüne. [Nakarat] Kara düzen, kara gece, Herkes yürür ince ince. Ben düşersem şehir duyar, Taş duvarlar ismimi yazar. Kara düzen, soğuk masa, Dostluk biter tek hatada. Biz susarız, gözler konuşur, Son sözü hep gece kurar. [Kıta 2] Masada üç kişi, odada on gölge, Herkesin bir sırrı saklı bu şehirde. Gülüşler pahalı, bakışlar keskin, Bir yanlış kelime yeter her şeyin bitmesine. Duman tavanda, sessizlik ağır, Telefon çalarsa kader kapıdadır. Ben korkuyu çoktan gömdüm geçmişe, Şimdi korkanların gözü hep arkamdadır. Taht dediğin altın değil, yalnızlıktır, Her zaferin sonunda biraz kayıptır. Kalabalık içinde tek başına kalmak, Bu hayatın en ağır cezasıdır. [Ön Nakarat] Karanlık çöktü yine şehrin üstüne, Bir isim yazıldı gecenin hükmüne. Bu oyunda geri dönüş yok kardeş, Ya dimdik kalırsın ya düşersin diz üstüne. [Nakarat] Kara düzen, kara gece, Herkes yürür ince ince. Ben düşersem şehir duyar, Taş duvarlar ismimi yazar. Kara düzen, soğuk masa, Dostluk biter tek hatada. Biz susarız, gözler konuşur, Son sözü hep gece kurar. [Köprü] Benim yolum güllerle döşenmedi, Her adımda bir parçam eksildi. Güvendiklerim ardımdan konuştu, Düşmanlarım yüzüme daha dürüst geldi. Bir gün ışık doğarsa bu şehre, Belki biz çoktan karışırız geceye. Ama adımız kalır duvar diplerinde, Silinmez, kazınır bu düzenin kalbine. [Final Nakarat] Kara düzen, kara gece, Ölüm yakın, korku nerede? Ben eğilmem son nefeste, Adım kalır bu şehirde. Kara düzen, son bir hesap, Masa soğuk, yüzler harap. Biz susarız, gece konuşur, Karanlıkta hüküm kurulur. [Çıkış] Farlar söner… Sokak yine sessiz kalır. Ama bazı geceler bitmez. Sadece sabaha kadar saklanır.
