İki yalnız bir doğru edebilirdik, Şimdi farklı şiirlerde yaşar gibiyiz. Ben Mecnun, sen Şirin; tesadüf değil, Biz bize kurulmuş bir tuzak gibiyiz. Söz ettim mavilere, içimdeki yaralardan, Gökteki yağdı yine, yerdekinde yakamoz var. “Bu bir soygundur” der gibi bakan, “Gözlerinden” , artık gider gibiyim, “Gözlerinde”, artık biter gibiyim. Bahsetme kimselere, yaramızda kalsın, Sığmadık şehirlere, şiirlere taştık. Unutmadım yine, bir büyüklük bende kaldı, Ahh kadehler kırıldılar sana bu gece! İki yalnız bir doğru edebilirdik, Şimdi farklı şiirlerde yaşar gibiyiz. Ben Mecnun, sen Şirin; tesadüf değil, Biz bize kurulmuş bir tuzak gibiyiz. Söz ettim mavilere, içimdeki yaralardan, Gökteki yağdı yine, yerdekinde yakamoz var. “Bu bir soygundur” der gibi bakan, “Gözlerinden” , artık gider gibiyim, “Gözlerinde”, artık biter gibiyim. Bahsetme kimselere, yaramızda kalsın, Sığmadık şehirlere, şiirlere taştık. Unutmadım yine, bir büyüklük bende kaldı, Kadehler kırıldılar sana bu gece! Gözlerinde bir yangın var, yakar her gece, Bu kalp dayanmaz artık, düştü bu hece. Sonsuzmuş gibi başlayan bir masaldık, Ama geriye kalan, kırık bir veda, yalnızlık. Bahsetme kimselere, yaramızda kalsın, Sığmadık şehirlere, şiirlere taştık. Unutmadım yine, bir büyüklük bende kaldı, Kadehler kırıldılar sana bu gece!