Pan Burz i Królowa Róż 🥀🌩️

Śpij, kwiatuszku, już oczka zmruż, Wiatr za oknem zaczyna wiać. To dawna baśń o Królowej Róż, Której Pan Burz nigdy nie przestał kochać. Miała Królowa burzę tych loków, Pachniały płatkami letnich dni, Lecz zazdrosne duchy nocnych obłoków Porwały ją tam, gdzie rzeka śpi. (Refren) A-aa, luli-laj, uśnij już, Gdzieś w ogrodach rozkwita pąk róż. Pan Burzy idzie przez ciemny las, Szuka swej żony kolejny raz. Gdy lato przychodzi i róże lśnią, Władca piorunów ze snu się budzi. Tęsknota wielka jest jego łzą, Więc szuka ukochanej wśród ludzi. Zagląda w ogrody, rozpina chmury, Światłem błyskawic rozjaśnia mrok, Pyta też o nią lasy i góry, I tak przemierza świat co krok. (Refren) A-aa, luli-laj, uśnij już, Gdzieś w ogrodach rozkwita pąk róż. Pan Burzy idzie przez ciemny las, Szuka swej żony kolejny raz. Nie bój się, dziecko, tych głośnych grzmotów, To tylko król burz, co tak bardzo łka. Nie pragnie on skrzywdzić twoich snów, On tylko kocha i pamięć ma... Śpij, mój maluszku, bo deszcz już cichnie, Pan Burzy odszedł już w daleką stronę. Może nad ranem słońce się uśmiechnie I w różach odnajdzie swą zgubioną żonę?...