Kaz Dağı’ndan inerken serin bir nefes alırsın, Denizle sarılır zeytin dalları. Bir yanda mavi, bir yanda yeşilin huzuru, Küçükkuyu’da zaman yavaş akar yudum yudum Taş evlerin duvarında saklı anılar, Rüzgârda mit'lerden kalan bir fısıltı. Kuzey Ege'dir burası, Ege'nin başladığı yerdir Küçükkuyu Biraz daha mavi, biraz da kadim İda’dır adı. Gürültüyü sevmez, sessizliği öğretir insana. Gösterişsizdir ama derindir izi. Küçükkuyu, kalbe usulca yerleşen beldedir; Giden bilir, dönen artık başka biri olur döndüğünde.
