[Verse 1] Ik heb de scherven bij elkaar geveegd van alles wat niet blijven kon stukken van gisteren in mijn handen scherp nog van waar het ooit begon Ik zocht naar wat er nog te redden viel naar vormen die ik vroeger kende maar sommige stukken waren weg en sommige vonden nergens plaats [Pre-Chorus] Dus ik stopte met herstellen wat nooit meer worden kon als toen en leerde langzaam iets anders: je kunt gebroken verder gaan [Chorus] Ik lijm mijn leven met goud langs de lijnen waar het brak niet om het verleden te vergeten maar om te zien wat ik nog had Hier verloor ik hier bleef ik staan hier moest iets van mij verdwijnen om opnieuw verder te gaan Ik lijm mijn leven met goud en laat de breuken zichtbaar zijn ik ben niet heel ondanks de scheuren ik ben heel — en zij zijn van mij [Verse 2] Er zijn plekken die ik niet meer vind dagen zonder naam of gezicht kamers waar de deur nog openstaat maar waar geen antwoord op me wacht En toch is er nog koffie in de ochtend een hand die naast de mijne blijft een stem, een hond, een tafel vol verhalen en iets in mij dat verder schrijft [Pre-Chorus] Niet alles hoeft teruggevonden niet alles hoeft nog opgelost soms is leven leren dragen wat verdwijnen heeft gekost [Chorus] Ik lijm mijn leven met goud langs de lijnen waar het brak niet om het verleden te vergeten maar om te zien wat ik nog had Hier verloor ik hier bleef ik staan hier moest iets van mij verdwijnen om opnieuw verder te gaan Ik lijm mijn leven met goud en laat de breuken zichtbaar zijn ik ben niet heel ondanks de scheuren ik ben heel — en zij zijn van mij [Bridge] Misschien wordt het nooit meer zoals vroeger misschien hoeft dat ook niet meer ik hoef geen nieuwe versie van mezelf geen antwoord, geen verweer Ik ben hier tussen wat gebleven is tussen liefde, verlies en tijd niet ongeschonden niet voltooid maar aanwezig en bereid [Final Chorus] Ik lijm mijn leven met goud niet om te doen alsof het glanst maar omdat iedere breuklijn vertelt dat ik nog ergens langs kwam Hier brak ik hier bleef ik leven hier kreeg stilte weer een stem en tussen alle losse stukken vond ik langzaam weer: ik ben Ik lijm mijn leven met goud en laat de breuken zichtbaar zijn ik ben niet heel ondanks de scheuren ik ben heel — en zij zijn van mij [Outro] Wat niet af hoeft hoeft niet stuk te zijn Sommige breuken worden geen einde maar een gouden lijn.
