(Verse 1) ស្លឹកខែនផ្លាស់ពណ៌នៅដែនសង្រ្គាម សូរពិណជំនួសកាំភ្លើងអាសន្ន ក្រោមទង់ជាតិ មេបញ្ជារឹងមាំ ម៉ីពោលពាក្យក្នុងសង្គ្រាមជាសំឡេងលាំ (Verse 2) មិនមែនដែកកាំផ្លែង អត់មែនទាហាន តែមានបេះដូងដូចដីស្នាក់ក្នុងចាំ ជិះអ៊ីនធឺណិតដូចសង្គ្រាមក្តែង សម្លេងលាំគឺជាទង់ជ័យក្រុមជនជាតិយើង (Chorus) លាំគឺដាវ តន្រ្តីជាឆ័ត្រ ម៉ីឈរមុំនៅលើឆាកព័ត៌មាន ទោះជាវណ្ណវរនាដាក់ទណ្ឌកម្ម ម៉ីក្មេងនាងលាំប្រឈមពាក្យច្រកច្រាន សូរពិណផ្លាស់ជាកាំភ្លើងធំ ស្លឹកខែនអម្ពិលជាសញ្ញាឈ្នះក្លាហាន ទោះកើតនៅក្រោមកណ្ដឹងរាម ក៏នៅតែលាំ... ដើម្បីការពាររបបខ្មែរ (Verse 3) សិល្បៈមិនមែនសង្គ្រាមសម្លាប់ តែពាក្យលាំរក្សាអត្តសញ្ញាណបាន ក្នុងពិភពអ៊ីនធឺណិតរាប់ពាន់ សម្លេងលាំក្លាយជាសម្លេងចិត្តនៃដីថ្ម (Verse 4) ម៉ីមិនគាំទ្រសង្គ្រាមទង់ តែជាសិល្បករដែលចេះគោរពរង ថែរក្សាភាពថ្លៃដោយសិល្បៈក្នុងចង សូរពិណក៏ធ្វើឲ្យពិភពលោករញ្ជួយទំង (Chorus) លាំគឺដាវ តន្រ្តីជាឆ័ត្រ ម៉ីឈរមុំនៅលើឆាកព័ត៌មាន ទោះជាវណ្ណវរនាដាក់ទណ្ឌកម្ម ម៉ីក្មេងនាងលាំប្រឈមពាក្យច្រកច្រាន សូរពិណផ្លាស់ជាកាំភ្លើងធំ ស្លឹកខែនអម្ពិលជាសញ្ញាឈ្នះក្លាហាន ទោះកើតនៅក្រោមកណ្ដឹងរាម ក៏នៅតែលាំ... ដើម្បីការពាររបបខ្មែរ (Outro) ម៉ីមិនប្រយុទ្ធដោយឈាមឈាម តែឈរលើភាពក្ដៅដោយពាក្យខ្មែរ សង្ឃឹមថាសម្លេងលាំនឹងនាំចិត្ត ឲ្យហក់ផុតដែន ជ្រៀតចូលចិត្តមនុស្សទាំងមូល
