Gdy słów brakuje, serce niech powie więcej w nim Prawdy, niżeli w głowie. Więc Ci napiszę, żem jest Ci wdzięczny: za wieczór, który tak był tanecznym, myśli wymianę podczas rozmowy, możność odejścia gdym miał powody, pobyt gościnny w liceum progach, powrót gazikiem, a nie na nogach, za Anię, Zenka, Wiolę, jej chłopca, wdzięk poloneza i twego chłopca, za Abrahama i jego Olę, za dobre żarcie, w normie kapelę i za Justynę, Monikę, Darka, Grześka – Prezesa i Grześka – Jorge’a, małą Agnieszkę i całą resztę tego, co teraz w sercu swym mieszczę. A nade wszystko, za Ciebie Gusia – dziewczynko, która serce me wzrusza, za Twoją dobroć, szaloność Twoją. Byłaś studniówki radością moją. -- Bogusi Borczon po studniówce. Warszawa 28.01.1998.
