👑فصل5️⃣2️⃣👑 پادشاهی کسرا نوشینروان ۴۸ سال بود 👑 قسمت 8️⃣👑6️⃣1️⃣📝9️⃣0️⃣👑

The song begins with a trumpet solo, and the man and woman sing a medley of lyrics together, with the choir repeating the end of the lyrics

ببایست ناچار دیگر شنید

گیا چون سخن‌دان و دانش چو کوه

که همواره باشد مر او را شکوه

تن مرده چون مرد بیدانشست

که دانا به هر جای با رامشست

به دانش بود بی‌گمان زنده مرد

چو دانش نباشد ب گِردش مگرد

چو مردم ز دانایی آید ستوه

گیا چون کلیله‌ست و دانش چو کوه

کتابی به دانش نماینده راه

بیابی چو جویی تو از گنج شاه

چو بشنید برزوی زو شاد شد

همه رنج بر چشم او باد شد

بر او آفرین کرد و شد نزد شاه

به کردار آتش بپیمود راه

بیامد نیایش‌کنان پیش رای

که تا جای باشد تو بادی به جای

کتابیست ای شاه گسترده کام

که آن را به هندی کلیله‌ست نام

به مهرست تا درج در گنج شاه

به رای و به دانش نماینده راه
R Ra ra raــــــــــــrrrrrrـــــــــــــــــــــــــrـــــــــــــــــــ
raــــــــــــrrrrrrـــــــــــــــــــــــــrـــــــــــــــــــ
raــــــــــــrrrrrrـــــــــــrararAaaaaaaــــــــــــــrـــــــــــــــــــ
به گنجور فرمان دهد تا ز گنج

سپارد به من گر ندارد به رنج

دژم گشت زان آرزو جان شاه

بپیچید برخویشتن چندگاه

به برزوی گفت این کس از ما نجُست

نه اکنون نه از روزگار نخست

ولیکن جهاندار نوشین‌روان

اگر تن بخواهد ز ما یا روان

نداریم ازو باز چیزی که هست

اگر سرفرازست اگر زیردست

ولیکن بخوانی مگر پیش ما

بدان تا روان بداندیش ما

نگوید به دل کان نبشتست کس

بخوان و بدان و ببین پیش و پس

بدو گفت برزوی کای شهریار

ندارم فزون ز آنچ گویی مدار

کلیله بیاورد گنجور شاه

همی‌بود او را نماینده راه

هران دُر که از نامه برخواندی

همه روز بر دل همی‌راندی

ز نامه فزون ز آنک بودیش یاد

ز برخواندی نیز تا بامداد

همی‌بود شادان دل و تن درست

بدانش همی جان روشن بشست

چو زو نامه رفتی به شاه جهان

دری از کلیله نبشتی نهان

بدین چاره تا نامهٔ هندوان

فرستاد نزدیک نوشین‌روان

بدین گونه تا پاسخ نامه دید

که دریای دانش بر ما رسید

ز ایوان بیامد به نزدیک رای

بدستوری بازگشتن به جای

چو بگشاد دل رای بنواختش

یکی خلعت هندویی ساختش

دو یاره بهاگیر و دو گوشوار

یکی طوق پرگوهر شاهوار

هم از شارهٔ هندی و تیغ هند

همه روی آهن سراسر پرند

2058/7500

مــــــــــــــــــــــــــpsـــــــــــــــــــــــــــــpaـــــــــــــــــpppppppadedــــــــــــpaــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــpaded ded ded dedesesــــــــــــــــــــــــــــ چو زان رنج‌ها برنیامد پدید ببایست ناچار دیگر شنید گیا چون سخن‌دان و دانش چو کوه که همواره باشد مر او را شکوه تن مرده چون مرد بیدانشست که دانا به هر جای با رامشست به دانش بود بی‌گمان زنده مرد چو دانش نباشد ب گِردش مگرد چو مردم ز دانایی آید ستوه گیا چون کلیله‌ست و دانش چو کوه کتابی به دانش نماینده راه بیابی چو جویی تو از گنج شاه چو بشنید برزوی زو شاد شد همه رنج بر چشم او باد شد بر او آفرین کرد و شد نزد شاه به کردار آتش بپیمود راه بیامد نیایش‌کنان پیش رای که تا جای باشد تو بادی به جای کتابیست ای شاه گسترده کام که آن را به هندی کلیله‌ست نام به مهرست تا درج در گنج شاه به رای و به دانش نماینده راه R Ra ra raــــــــــــrrrrrrـــــــــــــــــــــــــrـــــــــــــــــــ raــــــــــــrrrrrrـــــــــــــــــــــــــrـــــــــــــــــــ raــــــــــــrrrrrrـــــــــــrararAaaaaaaــــــــــــــrـــــــــــــــــــ به گنجور فرمان دهد تا ز گنج سپارد به من گر ندارد به رنج دژم گشت زان آرزو جان شاه بپیچید برخویشتن چندگاه به برزوی گفت این کس از ما نجُست نه اکنون نه از روزگار نخست ولیکن جهاندار نوشین‌روان اگر تن بخواهد ز ما یا روان نداریم ازو باز چیزی که هست اگر سرفرازست اگر زیردست ولیکن بخوانی مگر پیش ما بدان تا روان بداندیش ما نگوید به دل کان نبشتست کس بخوان و بدان و ببین پیش و پس بدو گفت برزوی کای شهریار ندارم فزون ز آنچ گویی مدار کلیله بیاورد گنجور شاه همی‌بود او را نماینده راه هران دُر که از نامه برخواندی همه روز بر دل همی‌راندی ز نامه فزون ز آنک بودیش یاد ز برخواندی نیز تا بامداد همی‌بود شادان دل و تن درست بدانش همی جان روشن بشست چو زو نامه رفتی به شاه جهان دری از کلیله نبشتی نهان بدین چاره تا نامهٔ هندوان فرستاد نزدیک نوشین‌روان بدین گونه تا پاسخ نامه دید که دریای دانش بر ما رسید ز ایوان بیامد به نزدیک رای بدستوری بازگشتن به جای چو بگشاد دل رای بنواختش یکی خلعت هندویی ساختش دو یاره بهاگیر و دو گوشوار یکی طوق پرگوهر شاهوار هم از شارهٔ هندی و تیغ هند همه روی آهن سراسر پرند

0/500