[Intro] [Instrumental] [solo] [Verse] Нако́лькі больш здае́цца мне выда́тным, Што і́сцінаю до́рыць прыгажо́сць. Так ру́жу цэ́няць за буто́н хупа́вы І во́дару жыву́ю саладо́сць. [Chorus ] Шыпшы́ннік дзі́кі ма́е афарбо́ўку І пах падо́бны да выда́тных руж, Але сяро́д шыпо́ў вісі́ць без толку. З дыха́ннем ле́та адцвіта́е куст, Бо дабрачы́ннасць то́лькі паказу́ха. Ён паміра́е ці́ха, для сябе. Пялёсткі ру́жы зро́бяцца парфу́май І асало́ду да́рыць ру́жы смерць. [Post Chorus ] Калі́ юна́цтва цуд і ты міне́ш, Табе́ ачы́сціць і́сціну мой верш. Калі́ юна́цтва цуд і ты мінеш, Табе́ ачы́сціць і́сціну мой верш. [Bridge] [Instrumental] [Solo] [Verse] Ні ма́рмур скле́па, а ні срэ́бра пры́нцаў Не бу́дуць жыць даўжэ́й, чым мой санет. Ты бу́дзеш ззяць у ім ярчэ́й зарні́цы І камяні́ грабні́ц перажыве́ш. [Chorus ] Калі́ вайна́ разбу́рыць мануме́нты, Падпа́лы зні́шчаць пра́цу маляроў, Ні Ма́рса меч, а ні аго́нь вае́нны Не вы́паляць маі́х заве́тных слоў. Насу́перак варо́жасці і сме́рці Напе́рад бу́дзеш кро́чыць ты заўжды́ І на́ват у вача́х нашча́дкаў не́сці Любо́ў у свет, што пра́гне да вайны́. [Post Chorus ] А да хвілі́ны стра́шнага суда́ Жыві у ве́ршы і маі́х вача́х. А да хвілі́ны стра́шнага суда́ Жыві у ве́ршы і маі́х вача́х. [Instrumental] [Solo] [End]
