[Verse 1] อยากรวย ก็เรียนรู้เรื่องเงิน อยากเก่ง ก็ฝึกจนมือจำ อยากมีฝีมือ ก็ทำซ้ำ ทำจนความผิดพลาดหายไป อยากพูดเก่ง ก็พูดทุกวัน อยากเขียนดี ก็เขียนเข้าไป อยากมีชื่อ ก็สร้างผลงาน ไม่มีใครเสกมันให้ [Chorus] อยากเป็นอะไร ก็ฝึกสิ ฝึกเข้าไป อยากได้อะไร ก็ทำสิ ทำเข้าไป อย่าใช้เวลาทั้งวัน นั่งนับว่าคนอื่นมีอะไร ในเวลาที่เขากำลังฝึก ตัวเองกำลังทำอะไร? ก็ฝึกเอาสิ [Verse 2] คนหนึ่งฝึกจนเชี่ยวชาญ อีกคนวิจารณ์อยู่ข้างสนาม คนหนึ่งเรียนจนเชี่ยวชาญ อีกคนโพสต์บ่นเรื่องความไม่ยุติธรรม ถ้าอยากมีเงิน ก็เพิ่มทักษะ ถ้าอยากมีค่า ก็เพิ่มผลงาน ถ้าอยากมีโอกาส ก็สร้างมัน ไม่ใช่รอโอกาสเดินมาหา [Chorus] อยากรวย ก็ฝึกหาเงิน อยากเก่ง ก็ฝึกทุกวัน อยากมีความสามารถ ก็ฝึกจนมันกลายเป็นสันดาน อยากให้คนยอมรับ ก็สร้างสิ่งที่เขาปฏิเสธไม่ได้ อยากขึ้นไปอยู่ข้างบน ก็หยุดมองคนข้างบน... แล้วฝึกต่อ [Bridge] หนึ่งชั่วโมงของการบ่น เอาไปฝึกได้หนึ่งชั่วโมง หนึ่งวันที่เอาแต่โทษโลก เอาไปสร้างผลงานได้หนึ่งชิ้น พรสวรรค์อาจมีคนเกิดมาพร้อม แต่ทักษะต้องสะสม ความสามารถไม่ได้ตกจากฟ้า มันถูกฝึกขึ้นมา [Final Chorus] อยากรวย ก็เรียนเรื่องเงิน อยากเก่ง ก็เรียนเรื่องงาน อยากมีความสามารถ ก็ฝึกจนทำได้โดยไม่ต้องถาม ไม่มีสูตรลัด ไม่มีใครทำแทน ไม่มีปาฏิหาริย์ให้รอ มีแต่เวลา มีแต่การฝึก มีแต่การทำซ้ำ อยากเป็นแบบไหน ก็ฝึกตัวเองให้เป็นแบบนั้น
