Þrjár Syndir II (Hervör) - Three Sins II (Hervör)

[Intro] Áður en ég sá hann, féll faðir minn. Líkami hans hvíldi fjarri undir steini. En yfir hafið heyrði ég Tyrfing kalla á mig: Hervör! Hervör! Hervör! [Chorus] Hervör, ó Hervör! Láttu hann hvíla, láttu hann sofa! Hervör, ó Hervör! Það sem hönd þín rífur úr gröfinni, Hervör, ó Hervör! mun reika um blóð barna þinna. Rjúfðu þráðinn, rjúfðu bölvunina! Ó Hervör! [Bridge] Þið þekkið þræðina, en ekki vilja minn. Það sem hönd föður míns bar forðum, það heimta ég úr gröf hans. [Verse 1] Sem Hervarðr leiddi ég menn yfir öldur, en við Sámsey hvarf þeim allur kjarkur. Ein tók ég árina í báðar hendur, ein steig ég á eyna um nótt. Haugarnir loguðu, en ég gekk þar í gegn. Ég kallaði þá tólf, hvern með nafni, og vakti Angantý úr steini og dauða. [Chorus] Hervör, ó Hervör! Láttu hann hvíla, láttu hann sofa! Hervör, ó Hervör! Það sem hönd þín rífur úr gröfinni, Hervör, ó Hervör! mun reika um blóð barna þinna. Rjúfðu þráðinn, rjúfðu bölvunina! Ó Hervör! [Verse 2] Faðir minn mælti úr eldi og jörðu: „Undir mér liggur Tyrfingur, umkringdur logum.“ „Hann mun brjóta hús þitt og syni þína.“ Hann nefndi Heiðrek sem tilvonandi handhafa. En ég seildist inn í eldinn og tók arf minn. [Verse 3] Ár liðu; ég lagði vopnin niður. Við hlið Höfundar varð ég móðir. Angantýr var góðlyndur, Heiðrekr fullur af óróa. En hjarta mitt dró mig að hinum villta syni. Steinn í myrkri drap bróðurinn. Útlægur yfirgaf Heiðrekr hirðina. Þá lagði ég Tyrfing í hönd hans. [Chorus] Hervör, ó Hervör! Láttu hann hvíla, láttu hann sofa! Hervör, ó Hervör! Það sem hönd þín rífur úr gröfinni, Hervör, ó Hervör! mun reika um blóð barna þinna. Rjúfðu þráðinn, rjúfðu bölvunina! Ó Hervör! Translation: [Intro] Before I saw him, my father fell. His body rested far away beneath stone. But across the sea I heard Tyrfing calling to me: Hervör! Hervör! Hervör! [Chorus] Hervör, oh Hervör! Let him rest, let him sleep! Hervör, oh Hervör! What your hand tears from the grave, Hervör, oh Hervör! will wander through the blood of your children. Sever the thread, break the curse! Oh Hervör! [Bridge] You know the threads, but not my will. What my father’s hand once bore, I demand from his grave. [Verse 1] As Hervarðr, I led men across the waves, but at Sámsey all their courage left them. Alone, I took the oar in both hands, alone, I stepped onto the island at night. The mounds blazed, but I walked through them. I called the twelve, each by his name, and woke Angantýr from stone and death. [Verse 2] My father spoke from fire and earth: “Beneath me lies Tyrfing, surrounded by flames.” “He will break your house and your sons.” He named Heiðrekr as the future bearer. But I reached into the fire and took my inheritance. [Verse 3] Years passed; I laid down my weapons. At Höfundr’s side, I became a mother. Angantýr was good-natured, Heiðrekr full of unrest. But my heart drew me toward the wild son. A stone in the darkness killed the brother. Exiled, Heiðrekr left the court. Then I placed Tyrfing in his hand.