Dalí'nin saatleri eriyor Zaman artık düz akmıyor Magritte'in elmalar havada Yerçekimi artık çalışmıyor Senle ben rüya mantığındayız A noktasından Z'ye sıçrıyoruz Sebep-sonuç artık geçersiz Bilinçaltım seni çağırıyor Otomatik yazı gibi akıyorum Düşünmeden, sansür etmeden Frida'nın ikiz benliği gibi İki gerçek aynı anda var eden Sürrealist rüyamda Mantık yok, fizik yok, kural yok sadece Sen bir fil üstünde yürüyorsun Ben bulutları yiyorum Sürrealist rüyamda Her şey mümkün, hiçbir şey imkansız değil Gökyüzü yeşil, çimen mavi Ama bu en gerçek halimiz Bilinçaltımda seninle dans ediyorum Gerçeklikten özgür Magritte'in pipolar gibi: "Bu bir aşk değildir" Ama aşktan başka bir şey de değil Paradoks, çelişki, sürreal Dalí'nin fil ayakları gibi ince Saçma ama var Mümkün değil ama gerçek İşte sürrealizm bu kadar Bilinçaltı manifestosu: Rasyonellik=hapishanedir Mantık=zincirdir Rüya=özgürlüktür Ben Freud'un divan koltuğunda yatmıyorum Ben rüyamda uçuyorum Yorumlamana gerek yok Yaşamak yeterli Sürrealist rüyamda (Dalí, Magritte, Frida, ben) Mantık yok, fizik yok, kural yok sadece (Eriyen saatler, havada elma, ikiz benlik) Sen bir fil üstünde yürüyorsun (Mümkün, çünkü rüyamda) Ben bulutları yiyorum Sürrealist rüyamda Her şey mümkün, sınır tanımaz Çelişki güzeldir Paradoks gerçektir Bilinçaltı özgürdür Bu benim en gerçek halim Sürreal, saçma, mükemmel
