[Verse 1] Uppi í dal, undir háum fjǫllum. Djúpt í skógi, þar sól sér sjaldan. Furur vaka, gamlar sem sagur. Vindr ferr hljótt um mosavaxna stigu. Þar býr mær, fǫgr ok vitr. Skógmær er nafn hennar. Dóttir hins mikla jarls. [Pre-Chorus] Margir menn hafa nefnt hennar nafn. Margir dreymt um hennar hǫnd. [Chorus] Skógmær. Dóttir skóga. Fædd þar sem vindar syngja. Skógmær. Dóttir jarls. Með henni fylgir auðr ok veldi. Skógmær. Fríð sem morgunn. Sterk sem fjall undir stormi. [Verse 2] Faðir hennar ræður víðum héruðum. Skip hans sigla mörg köld höf. Spjót rísa er hann kallar. Menn fylgja orðum hans fúsir. Hans eru skógar. Hans eru dalir. Hans eru ár er falla til sævar. Engi jarl í nærliggjandi lǫndum ber slíkan mátt. [Pre-Chorus] Tvær ættir. Eitt heit. Tvau ríki. Einn máttur. [Chorus] Skógmær. Dóttir skóga. Fædd þar sem vindar syngja. Skógmær. Dóttir jarls. Með henni fylgir auðr ok veldi. Skógmær. Fríð sem morgunn. Sterk sem fjall undir stormi. [Bridge] Ef hennar hǫnd sameinar ættir. Munu bǫnd styrkjast. Munu skjǫldar fjölga. Munu eldar brenna á nýjum strǫndum. Munu nöfn vár berast víðar. [Final Chorus] Skógmær. Dóttir skóga. Vǫrðr hins forna lands. Skógmær. Dóttir jarls. Auðr ok veldi fylgja hennar spor. Skógmær. Fríð ok sterk. Við hennar hlið mun ríki vaxa. Skógmær. [Outro] Uppi í dal. Djúpt í skógi. Þar sem vindar muna Uppi í dal. Djúpt í skógi. þat er menn gleyma. Uppi í dal. Djúpt í skógi. Þar sem vindar muna Uppi í dal. Djúpt í skógi. þat er menn gleyma.
0/500