**[Verse 1]** ฉันบอกว่าดอกไม้ในเลือดกำลังเหี่ยวเฉา หมอฟังด้วยหูฟังที่สะอาดเกินไป ตัวเลขบนกระดาษยังยิ้มอยู่ แต่ร่างกายของฉันกำลังเขียนภาษาอีกแบบ ฉันบอกว่าเม็ดยา กัดกินฉันจากข้างใน ทุกคนพยักหน้าเบา ๆ เหมือนฉันกำลังเล่าความฝัน **[Pre-Chorus]** กระจกจำสีหน้าของฉันได้ แต่ไม่มีใครจำคำพูดของฉัน **[Chorus]** ถ้าความเจ็บไม่มีรูปร่าง มันมีอยู่จริงหรือเปล่า ถ้าบาดแผลมองไม่เห็น มันควรได้รับการเชื่อไหม ฉันตะโกนด้วยร่างกายทั้งร่าง แต่โลกได้ยินเพียงเสียงกระซิบ --- **[Verse 2]** ฉันเดินเข้าไปอีกห้องหนึ่ง พร้อมหัวใจที่สั่นกว่าเดิม พวกเขาถามถึงความคิด ทั้งที่ผิวหนังกำลังตอบคำถาม ฉันเริ่มสงสัย หรือฉันเป็นคนเดียว ที่ได้ยินเสียงร่างกายตัวเอง --- **[Bridge]** วันแล้ววันเล่า ความเงียบเติบโตบนกระดูก มันผลิใบ มันแตกราก มันค่อย ๆ กลืนชื่อของฉัน --- **[Final Chorus]** วันหนึ่ง... ไม่มีใครเถียงฉันอีก ไม่มีใครบอกว่าฉันคิดมาก ไม่มีใครพูดว่าเดี๋ยวก็หาย เหลือเพียงเสื้อผ้า ที่ยังจำรูปร่างเดิมของฉัน และความจริง... ที่มาช้ากว่าลมหายใจสุดท้าย
0/500