Róża zraniona i księżyc w promieniach księżyca zakwitła róża w ogrodzie zapachniało cudownie zaszumiało w głowie do utraty tchu do utraty snu. słońce o świcie wstało jak co dzień a deszcz zmył z powiek srebrny pył róża zraniona róża skrzywdzona, nieutulona. boleśnie krwawiła kiedy nad ranem zziębnięte płatki przy swoim sercu pragnę jej ogrzać drży i dygoce z zimna z bólu ze strachu lech teraz róża róża zraniona do mego serca czule się tuli zraniona róża róża skrzywdzona teraz nie płacze czas uleczył rany czas nieubłagany zraniona róża wciąż pragnie rozkwitać w promieniach słońca chce płatki swe skąpać lecz jeśli zechcesz różę znów skrzywdzić bronić się będzie kolcami. ja róży nie skrzywdzę przytulę czule a ona mnie nie zrani.
