[Intro – เสียงกระซิบสลับตะโกน] เพลงขยะ! (ขยะอะไร?) เพลง AI! (AI อะไร?) กดฟังหน่อย! กดแชร์หน่อย! กดไลก์หน่อย! กูอยากดัง! [Verse 1 – พูดเร็วเหมือนขายของ] แต่งเพลงรัก ใส่แสงดาว แต่งเพลงเศร้า ใส่น้ำตา ใส่ปลายฟ้า ใส่จักรวาล ใส่คำว่าเธอ แล้วก็จบงาน! รองเท้าเก่าคู่เดิม! เดินไปด้วยกัน! หัวใจแตกสลาย! เริ่มต้นใหม่! เฮ้ย! มึงไม่มีคำอื่นแล้วเหรอ! หรือคำใหม่มันไม่ติดอัลกอริทึม! [Chorus – ตะโกนพร้อมกันคนละจังหวะ] เพลงขยะ! เพลงขยะ! ใครทำวะ? กูทำเอง! เอายอดวิว! เอายอดแชร์! เนื้อหาอะไรไม่ต้องแคร์! เพลงขยะ! เพลงขยะ! ขอแค่คนด่าก็ยังดี! หนึ่งวิว! สองวิว! ด่ากูอีกที ยอดขึ้นพอดี! [Verse 2 – เสียงสูงต่ำแบบไร้ทำนอง] คนทำอยากได้แสง! (แสง! แสง! แสง!) คนฟังอยากได้เพลง! (เพลง! เพลง! เพลง!) คนแชร์ไม่ได้ฟัง! คนฟังไม่ได้ชอบ! แต่ทุกคนกำลังช่วยกัน ทำให้เพลงนี้ดัง! ใส่คำว่าเงียบงัน! (โอ๊ย!) ใส่คำว่าโอบกอด! (พอ!) ใส่คำว่านิรันดร์! (พ่อง!) แล้วบอกว่านี่คือศิลปะ! (ศิลปะ! ศิลปะ! ศิลปะ!) [Bridge – ดนตรีหยุด เหลือเสียงคนพูด] ปัญหาไม่ใช่ว่า AI แต่งเพลงได้ ปัญหาคือ... คนอยากดัง เลยสั่งให้มันทำอะไรที่คนเคยชอบ มันก็ทำสิ่งที่คนเคยชอบ ซ้ำไป ซ้ำมา ซ้ำไป ซ้ำมา ซ้ำไป ซ้ำมา แล้วคนก็เอาไปโพสต์ เพื่อบอกว่ามันซ้ำซาก (หยุด) เหมือนเพลงนี้ [Breakdown – เสียงกรีดร้องและเสียงหัวเราะ] อ๊าาาาาาาา! นี่เรียกว่าอะไร! ศิลปะหรือขยะ! ใครเป็นคนตัดสิน! คนทำ! คนฟัง! อัลกอริทึม! ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า! ถ้าไม่มีใครดู มันยังเป็นขยะไหม! ถ้ามีล้านวิว มันกลายเป็นศิลปะหรือยัง! ถ้าคนด่าจนติดเทรนด์ ใครกันแน่ที่ได้ประโยชน์! [Finale – เสียงหลายชั้น ซ้อนกันจนฟังไม่รู้เรื่อง] เพลงขยะ! เพลงขยะ! เพลงขยะ! อยากดัง! อยากดัง! อยากดัง! ไม่ต้องคิด! ไม่ต้องคิด! ไม่ต้องคิด! (หยุดทุกเสียง) [Outro – เสียงพูดเรียบ ๆ] อ้อ... เพลงนี้ก็ทำจาก AI คนเขียนคำสั่งคือคน คนเลือกว่าจะเผยแพร่คือคน คนหวังยอดวิวก็คือคน ส่วนคนที่กำลังฟังจนจบ... ขอบคุณที่ช่วยดันยอดวิวให้เพลงขยะเพลงนี้ [เสียงหัวเราะหนึ่งครั้ง] จบ [เสียงระบบ] กำลังสร้างเพลงถัดไป...
