(Verse 1) เมื่อถึงเวลาต้องถอดหัวโขนออก ยอมปล่อยทุกสิ่งที่เป็นภาพลวง เบื้องหลังหน้ากากที่สวมมาตลอด คือหัวใจอ่อนโยนที่ใครไม่เคยเห็น (Pre-Chorus) ไม่มีอำนาจ ไม่มีเกียรติยศใด เหลือเพียงแค่ใจที่ยังคงเป็นคน ความจริงในจิตวิญญาณลึกล้ำ เมื่อหัวโขนหลุดลอย กลับคืนสู่ความเป็นเรา (Verse 2) ในบทบาทที่ต้องเล่นอย่างเข้มแข็ง ท่ามกลางแสงสปอตไลท์ที่ส่องจ้า แต่ในคืนที่เงียบเหงาเมื่อทุกอย่างเลือนลา ฉันก็แค่คนหนึ่งที่ยังมีความเปราะบาง (Pre-Chorus) ไม่มีอำนาจ ไม่มีเกียรติยศใด เหลือเพียงแค่ใจที่ยังคงเป็นคน ความจริงในจิตวิญญาณลึกล้ำ เมื่อหัวโขนหลุดลอย กลับคืนสู่ความเป็นเรา (Bridge) เมื่อถอดหัวโขนก็เห็นแสงในใจ ที่เคยซ่อนอยู่ลึกในความมืดมน ปล่อยทุกบทบาททุกสิ่งไว้เบื้องหลัง เดินหน้าด้วยความเป็นตัวตนที่แท้จริง (Chorus) ถอดหัวโขนแล้วเห็นตัวตน ไร้หน้ากาก ไร้บทบาทที่ใครมอง เป็นแค่คนธรรมดาเดินบนถนน ไม่ต้องซ่อนความจริงอีกต่อไป (Outro) ถอดหัวโขนแล้วฉันเป็นฉัน ปล่อยให้ชีวิตเดินไปตามทางที่ควร ไม่ต้องหลบไม่ต้องซ่อนอะไรทั้งนั้น เพราะสุดท้ายแล้ว...ฉันก็คือฉัน
