
Στο τώρα ζεις το παρελθόν –στο μέλλον ταξιδεύεις– και άπιαστες στις σκέψεις σου εικόνες εκπαιδεύεις. Και κει σ’ αυτές που αναζητάς σκοπό ζωής να βρεις δε το μπορείς και χάνεσαι αντί για να χαρείς. Στα περασμένα κόλλησες –στο άγνωστο τι ψάχνεις– και στο παρόν αντί να ζεις φτιάχνεις ιστούς αράχνης; Παγίδες για σένα γίνονται –ο πόνος σου είναι άγονος– σ’ αυτά που στο παρόν τα ζεις μεταξύ σφύρας και άκμονος. Και έτσι καταποντίζεσαι –χάνεις τη δύναμή σου– και ίδιος τού εαυτού σου εχθρός συντρίμμια κάνεις την ψυχή σου. Στο τώρα ζεις το παρελθόν –στο μέλλον ταξιδεύεις– και άπιαστες στις σκέψεις σου εικόνες εκπαιδεύεις. Στα περασμένα κόλλησες –στο άγνωστο τι ψάχνεις– και στο παρόν αντί να ζεις φτιάχνεις ιστούς αράχνης; Παγίδες για σένα γίνονται –ο πόνος σου είναι άγονος– σ’ αυτά που στο παρόν τα ζεις μεταξύ σφύρας και άκμονος.

