Μαύρα πουλιά πίνουν νερό σε μία γαλάζια λίμνη, κόρακες γύπες αετοί να ξεδιψάσουν θένε… από το αίμα που ήπιανε το καθαρό πορφύρι... και σπαραγμοί ακούγονται από ένα παραθύρι! Κλαίει μία κόρη μοναχή μονάκριβη καημένη, σπαράζει και μοιρολογά στη μοίρα της φωνάζει, κραυγές μουντές και άηχες...βγάζει... κι αναστενάζει! Το παλικάρι χάθηκε, χιλιάδες πέσαν νύχτα... παληκαρούδια όμορφα με γιρλαντένια ματιά... σκοτώσανε οι άπιστοι, προδότες... της Πατρίδας!!!