[Couplet 1] Ik heb vaak naar die oude foto gekeken, naar een man die ik zo weinig heb gekend. Ik vroeg me af hoe het zou zijn geweest, als jij er was geweest, als jij me had verwend. Ik heb geleerd om zelf mijn weg te vinden, ook al miste ik soms die sterke hand. Maar diep vanbinnen bleef één wens bestaan: dat ik er wél zou zijn voor mijn eigen kinderen. [Refrein] Want ik wil zijn wie jij nooit voor mij kon zijn, een vader die blijft, door dik en door dun. Die zegt: “Kom maar hier, je hoeft niet sterk te zijn,” en die trots is op alles wat je kunt. Ik draag het gemis, maar geef het niet door, ik breek de cirkel, ik kies een andere weg. Mijn kinderen zullen later zeggen: “Mijn vader was er altijd voor mij.” [Couplet 2] Soms hoor ik mezelf in hun verhalen, en zie ik in hun ogen wie ik was. Dan weet ik dat ik niets hoef te bewijzen, alleen maar naast ze hoef te staan. Ik kan het verleden niet veranderen, maar wel bepalen wat er morgen komt. En als ze vallen, zal ik ze opvangen, zodat geen van hen ooit alleen hoeft te staan. [Refrein] Want ik wil zijn wie jij nooit voor mij kon zijn, een vader die blijft, door dik en door dun. Die zegt: “Kom maar hier, je hoeft niet sterk te zijn,” en die trots is op alles wat je kunt. Ik draag het gemis, maar geef het niet door, ik breek de cirkel, ik kies een andere weg. Mijn kinderen zullen later zeggen: “Mijn vader was er altijd voor mij.” [Refrein – groot, emotioneel einde] En misschien kijk ik ooit naar boven, en zeg ik: “Pap, ik heb je vaak gemist.” Maar kijk dan naar mijn kinderen naast me, en weet dat ik het anders heb beslist. Ik geef ze mijn liefde, mijn tijd en mijn woord, ik blijf bij ze, wat er ook gebeurt. Want wat ik vroeger zelf zo heb gemist, geef ik vandaag aan hen terug. Mijn kinderen zullen later zeggen: “Mijn vader was er altijd voor mij.” Ja, mijn vader was er altijd voor mij.
0/500