Natuurlijke onrechtvaardigheid - Injustices naturelles NL

Couplet 1 Onrechtvaardig, absurd, en toch is het de wet, Naakt in de open lucht, meteen opgezet. Wandel in stilte, fiets voor de planeet, Toch word je gezien als iets dat niet mag bestaan. Op het strand, in de zon, word je veroordeeld, Alsof jouw lichaam alles zou vernietigen. Glurende perverten komen ermee weg, Maar jij, in je huid, voelt de ketenen strak. Refrein Natuurlijke onrechtvaardigheid! Een vrij lichaam als crimineel verklaard! Kunstmatige moraliteit! Terwijl de echte schuldigen vrij rondgaan! Couplet 2 Voor de aarde demonstreren? Je wordt beschaamd, Naakt op de fiets? De staat maakt je kapot. Een wet uit een andere tijd, zonder nuance, Zet naturisten buiten de samenleving. Op onze stranden, in de bergen, moeten we ons verbergen, Alsof de natuur ons zou veroordelen. Zieke blikken, dát is het echte gevaar, Maar repressie straft liever jou en mij. Refrein Natuurlijke onrechtvaardigheid! Een vrij lichaam als crimineel verklaard! Kunstmatige moraliteit! Terwijl de echte schuldigen vrij rondgaan! Brug 222-32, het artikel van schaamte, Waar nuditeit een misdaad heet. Ze straffen de harmonie van het leven, En verwarren natuur met obsceniteit. Instrumentale solo vol woede Couplet 3 Maar wij zwijgen niet, wij breken hun ketens, Onze lichamen zijn wapens, we laten ons zien. De wind op de huid, dat is onze vrijheid, En hun absurde wetten gaan eraan. Tolerantie is geen loos begrip, We strijden voor morgen, breken de tralies. De natuur is van ons, zonder rechters, zonder pijn, Onze lichamen, onze keuze, laat ze stikken in hun venijn! Laatste refrein Natuurlijke onrechtvaardigheid! Een vrij lichaam als crimineel verklaard! Kunstmatige moraliteit! Terwijl de echte schuldigen vrij rondgaan! Outro Schaam je voor je wetten, schaam je voor je oordeel, De vrije natuur is een vanzelfsprekend recht. 222-32, we keren de rollen om, Onze vrije lichamen, een strijd voor de eeuwigheid.