[Instrumental intro] [Verse 1] To miała być piękna melodia jak z radia, z księżycem, co świeci i sercem na tak. Ale nuty się potknęły gdzieś w połowie, i refren się zgubił wśród krzywych fraz. Gitara zagrała trochę nie w porę, perkusja spóźniła się o jeden takt. A słowa zamiast być wielkim romansem wyszły jak spacer w deszczu bez map. [Chorus] To jest brzydka piosenka, trochę krzywa jak sen, trochę śmiech, trochę chaos i zgubiony refren. Nie ma złotych metafor ani wielkich słów, tylko kilka nut, które szukają znów. To jest brzydka piosenka, ale została tu, bo czasem niedoskonałość brzmi najlepiej z nut. Gdy wszystko jest zbyt piękne jak bajkowy świat, taka mała niedoskonałość dobrze gra. [Verse 2] W refrenie miały być gwiazdy i fajerwerki, ale zostały tylko trzy proste akordy. I ktoś by powiedział: „to się nie nadaje”, a jednak melodia dalej chce iść. Bo czasem najładniej brzmi to, co nie pasuje, jak śmiech w środku ciszy i krzywy rym. I może ta piosenka nie wygra festiwalu, ale zostanie w głowie choć przez jeden dzień. [Chorus] To jest brzydka piosenka, trochę krzywa jak sen, trochę śmiech, trochę chaos i zgubiony refren. Nie ma złotych metafor ani wielkich słów, tylko kilka nut, które szukają znów. To jest brzydka piosenka, ale została tu, bo czasem niedoskonałość brzmi najlepiej z nut. Gdy wszystko jest zbyt piękne jak bajkowy świat, taka mała niedoskonałość dobrze gra.
