Je adem verandert als ik dichterbij kom, alsof je lichaam eerder weet dan jij. Je huid wordt warmer onder mijn handen, de wereld schuift langzaam opzij. Mijn hart versnelt tegen jouw stilte, jouw vingers vinden hun weg naar mij. Er hoeft niets meer te worden gezegd, we spreken een taal zonder woorden erbij. Refrein En alles in jou komt dichterbij, alles in mij antwoordt op jou. Warmte wordt verlangen, verlangen wordt vertrouwen, tot ik niet meer weet waar jij begint en waar ik ophoud bij jou. Je ogen sluiten, je adem breekt, een rilling trekt langzaam door je heen. Mijn lichaam volgt het ritme van het jouwe, twee mensen, maar even niet alleen. Er is lust, maar meer nog herkenning, iets ouds en iets nieuws tegelijk. Alsof onze lichamen zich herinneren hoe dichtbij een mens een ander bereikt. Refrein En alles in jou komt dichterbij, alles in mij antwoordt op jou. Warmte wordt verlangen, verlangen wordt vertrouwen, tot ik niet meer weet waar jij begint en waar ik ophoud bij jou. Bridge Geen haast. Geen buitenwereld. Alleen adem, huid en tijd. Je laat jezelf los in mijn armen, ik laat mezelf los in jou. Niet om te verdwijnen, maar om heel even meer te zijn dan alleen. Refrein En dan komt alles samen, de spanning, de liefde, het vuur. Een golf die door ons beiden trekt, een ogenblik zonder klok of muur. En daarna liggen we dichter dan woorden ooit kunnen zijn. Jouw adem langzaam naast de mijne, jouw lichaam warm tegen het mijne. En ergens tussen lust en liefde, tussen vasthouden en vrij, bestaan we heel even niet als jij en ik— maar als wij.
