[Verse 1] Wyszedłem w miasto jak w krzywe zwierciadło, wszędzie piękności — aż robi się mdławo. Każdy się pręży jak w folderze mody, a ja tu wchodzę z uśmiechem przyrody. Nie mam urody z reklamowej sceny, ale mam styl, którego nie zmienisz. [Pre-Chorus] Patrzą na mnie jak na dziwny żart, a ja tylko wzruszam ramionami tak. [Chorus – gang vocals] Brzydki, brzydki — i co mi zrobicie? Brzydki, brzydki — ja kocham to życie. Wyście jak zdjęcia prosto z żurnala, a moja brzydota system rozwala. Brzydki, brzydki — i dobrze mi z tym. [Verse 2] Wy macie miny jak z taniej parady, ja mam swój styl — bez tandety i zdrady. Wyście jak lustra, co pękły z rozpaczy, a ja jak szkło, które wszystko zobaczy. Wasze piękności są kruche jak kreda, moja brzydota — gdy trzeba, uderza. [Chorus – louder gang vocals] Brzydki, brzydki — i co mi zrobicie? Brzydki, brzydki — ja kocham to życie. Wyście jak zdjęcia prosto z żurnala, a moja brzydota system rozwala. Brzydki, brzydki — i dobrze mi z tym. [Bridge] A gdy ktoś szepcze: „O rany, co za typ”, ja mu odpowiem: „Taki już mam styl”. Bo piękno mija jak moda sprzed lat, a brzydki zawsze ma w sobie ten wdzięczny kontrast. [Final Chorus] Brzydki, brzydki — i co mi zrobicie? Brzydki, brzydki — ja kocham to życie. Wyście jak zdjęcia prosto z żurnala, a moja brzydota system rozwala. Brzydki, brzydki — i dobrze mi z tym.
