Te Dakloos voor...

Een kartonnen doos als kasteel van dromen De wind zingt liedjes Maar niet om te troosten Ik ben een schaduw die langs het leven glijdt Te veel gezien Te vaak gezwijgd Ze zeggen systemen vangen je op Maar ze breken Ze buigen Ze stoppen je kop Te dakloos voor woorden Geen plek om te zijn Maar toch dans ik Op de rand van de pijn Het leven Het brandt Het geeft en het neemt Ik adem Ik leef Al weet ik niet wie het beseft De koude nachten Ze schrijven verhalen Straatlantaarns fluisteren Niemand wil ze halen Dood kijkt me aan Een vriend Een gezicht Maar ik kies Ik kies Voor het laatste licht Een glimlach van een vreemde Een hand die reikt Kleine vonken in een wereld die bezwijkt Genieten is rebellie Een schreeuw in stilte Leven vieren in een systeem vol kilte Te dakloos voor woorden Geen plek om te zijn Maar toch dans ik Op de rand van de pijn Het leven Het brandt Het geeft en het neemt Ik adem Ik leef Al weet ik niet wie het beseft