Το φως γλιστρά πάνω στο δέρμα μου σαν να άφησες ήδη το άγγιγμά σου. Ο αέρας βαραίνει γύρω μου, η ανάσα μου βρίσκει τον ρυθμό σου, το σώμα μου σε αναγνωρίζει πριν σε δω. Η σιωπή γεμίζει από τη ζέστη σου. Το βάρος μου βρίσκει το στήθος σου. Η απόσταση λιώνει πάνω στο δέρμα. Η παρουσία σου με τραβά βαθιά. Μια ανάσα. Μια στιγμή. Κι όλα μέσα μου ανοίγουν για σένα. Οι σπίθες ανάβουν μόλις σε σκέφτομαι. Η φωτιά ανεβαίνει αργά, σταθερά. Το δωμάτιο μικραίνει γύρω μας και το βλέμμα σου με σταματά, με φέρνει πιο κοντά απ’ όσο τολμούσα. Μια λέξη σου αλλάζει τον παλμό μου. Μια κίνηση σου με ξεκλειδώνει. Μια ματιά σου λιώνει τις άμυνές μου. Κι αν δεν πεις τίποτα, η εγγύτητά σου αρκεί και με βρίσκει εκεί που καίω. Η σιωπή γεμίζει από τη ζέστη σου. Το βάρος μου βρίσκει το στήθος σου. Η απόσταση λιώνει πάνω στο δέρμα. Η παρουσία σου με τραβά βαθιά. Μια ανάσα. Μια στιγμή. Κι όλα μέσα μου ανοίγουν για σένα.
