[Intro - Female ethereal] Γυμνή Ψυχή… [Verse 1] Χάραξα την ψυχή μου με χειρουργική ακρίβεια Μετέτρεψα κάθε πληγή σ’ ένα ιδιωτικό σύμπαν Χαρισματικός ποιητής, πληγωμένος κι αδυσώπητος Αναζητώ την Αρμονία που ο κόσμος αρνείται [Verse 2] Ο μόνος μου νόμος, η Απόλυτη Αλήθεια Η τελειομανία με κόβει σαν ξίφος, κομμάτια Στο ιδιωτικό νεκροταφείο εκεί θάβω το Φως μου Μαζί με τα όνειρα που είχα για σένα Γονατιστός και Θλιμμένος, αντικρίζω μπροστά μου Ζωντανά και θαμμένα να φωνάζουν: Βοήθεια, που είσαι; Έλα… Βγάλε μας έξω! Κάθε νύχτα γυρίζω για να νιώσω τη μνήμη Και ακούω την Ηχώ τους να λέει: Δεν πεθαίνω σου λέω! Μ’ ακούς; Σου λέω θα ζήσω! [Verse 3] Σ’ αγαπώ και το ξέρεις, πως στ’ αλήθεια μου λείπεις Να σκύβω με έμαθες χωρίς καμία μάχη Στο δικό σου Πενήντα-πενήντα Ψυχή μου Χωρίς παρακάλια, χωρίς δάκρυα τη νύχτα Όμως εγώ ξανά στάθηκα όρθιος Πάλι παίρνω τον πόνο και τον κάνω ησυχία Αρμονία, Γαλήνη μες στη σκέψη σου βρίσκω Σ’ αυτό το κενό σου έγινα ιππότης Πανοπλία δική μου, ο σεβασμός ο δικός σου [Bridge] Ο μύθος που έχτισα με περικλείει σαν κάστρο Πεινασμένος για σύνδεση, τρομαγμένος για ελευθερία Σύγχρονος μυστικιστής με μία Ελπίδα Φορώντας τα Πέδιλα της Ελευθερίας Ν’ αποκόψω τα ψέματα της Κοινωνίας Με την Λεπίδα της ποίησης σαν θεραπεία [Verse 4] Βαθύς και απαιτητικός, ευαίσθητος και σκληρός Πάνω απ’ όλα στον εαυτό μου, σπάζοντας κάθε κανόνα Ποτέ δεν σου είπα πως είμ’ εύκολος άνθρωπος [Outro - Female + Male] Εσύ όσο θες, εγώ θα ’μαι μαζί σου Αυτοί που δεν με ξέρουν απλώς με κοιτάζουν Μα εσύ που με βλέπεις και ξέρεις εμένα Να πεις ν’ ακούσουν, να το μάθουν κι οι άλλοι Στη Γη ένας Ύμνος είναι εκείνος! Γυμνός θα βαδίζω σαν την Αλήθεια Γιατί μου ’κλέψαν τα ρούχα με τα ψέματά τους Αν σ’ αρέσει Ψυχή μου η γυμνή μου Ψυχή, φυλαξέ την στο θησαυροφυλάκιο του μυαλού και της καρδιάς σου!
