[Intro] รูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส ธรรมารมณ์ ล้วนไม่เที่ยง เปลี่ยนแปลงเสมอไป ยึดมั่นถือมั่น ทำให้ใจทุกข์ใจ จงปล่อยวาง ให้จิตใจเป็นอิสระ โลกที่เห็นอาจงดงามเพียงใด สุดท้ายก็เลือนหายไปตามกาล สิ่งที่เราคิดว่าเป็นของเรา แท้จริงไม่มีสิ่งใดคงอยู่ [Verse 1] อย่ายึดติดกับสิ่งใด เพราะทุกสิ่งย่อมเปลี่ยนไปตามกาล วันนี้สุข พรุ่งนี้อาจเปลี่ยนผัน ไม่มีอะไรหยุดนิ่งได้เลย จงปล่อยใจให้เป็นอิสระ จากภาพลวงที่ใจเคยหลงเชื่อ เมื่อไม่ยึด ไม่แบก ไม่ยื้อ ใจจะเบาอย่างไม่เคยเป็น [Verse 2] สิ่งที่เห็นที่ได้ยินมันแค่ภาพลวง เสียงและรูปหลอกใจให้ไขว่คว้า ยิ่งตามหา ยิ่งไกลออกไป ไม่เคยพบความพอในใจ จงหยุดค้นหาจากภายนอก หันกลับมามองใจข้างใน เพราะทางพ้นทุกข์นั้นอยู่ที่ใจ เพียงปล่อยวางจะพบทางแห่งนิพพาน [Pre-Chorus] ไม่ต้องวิ่งตามโลกที่หมุนไป ไม่ต้องไขว่คว้าอะไรให้เหนื่อยล้า เพียงหยุดใจให้นิ่งตรงหน้า ก็พบความจริงที่รออยู่ [Chorus] ปล่อยให้ใจลอยผ่านกิเลส แล้วจะพบความสงบในใจ ไม่ต้องวิ่ง ไม่ต้องค้นหา สิ่งนั้นอยู่กับเรามาตลอด เพราะสิ่งที่ตามหานั้น ไม่ได้อยู่ที่ใด นอกจากใจ เมื่อวางลงทุกสิ่งที่มี ก็พบอิสระที่แท้จริง [Bridge] สุขและทุกข์เป็นเพียงแขกผ่าน ดีและชั่วก็แค่เรื่องราว ไม่มีสิ่งใดเป็นของเรา แม้แต่ตัวเราก็ไม่เที่ยงแท้ เมื่อเห็นตามความเป็นจริง ใจจะคลายจากพันธนาการ หลุดพ้นจากการยึดมั่น สู่ความว่างอันสงบงาม [Chorus ซ้ำ] ปล่อยให้ใจลอยผ่านกิเลส แล้วจะพบความสงบในใจ เพราะสิ่งที่ตามหานั้น ไม่ได้อยู่ที่ใด นอกจากใจ [Outro] สุข ทุกข์ ดี ชั่ว มาแล้วก็ไป อย่าไปยึดติด ให้มันเป็นของเรา สิ่งทั้งหลายล้วนอนิจจัง จงปล่อยวาง ให้ใจเบิกบาน ปล่อยวาง…แล้วจะพบ อิสระที่ใจของเรา
