Couplet 1 We hebben dagen dat de wereld precies lijkt te doen wat wij verstaan, dat de zon door alle ramen valt en niets ons tegen lijkt te staan. We lachen harder dan we dachten, we hebben mensen om ons heen, en even lijkt het leven simpel, alsof geluk vanzelf verscheen. Maar ergens tussen al die uren kan zomaar alles anders zijn, een woord, een kamer, lege handen, een afscheid dat nog jaren pijn doet. En niemand krijgt een routekaart, niemand weet hoe lang het duurt. We leren leven met de vragen waar geen antwoord op wordt gestuurd. Pre-chorus Dus houd me niet voor wat nog komen moet, en meet me niet aan wat verdween. Ik heb alleen dit ene ogenblik, en daarin ben ik niet alleen. Refrein Hier. Nu. Dit is het leven. Niet straks wanneer de storm voorbij is, niet later als ik alles snap. Niet als mijn hart weer heel geworden is, niet na de allerlaatste stap. Hier. Nu. Met alles wat ik draag. Met wat mij brak en wat mij redde, met mijn stilte en mijn lach. Ik hoef het leven niet te winnen, ik hoef alleen maar hier te zijn. Want tussen vreugde en verdwijnen ligt dit moment — en dat is mijn. Couplet 2 We hebben nachten zonder uitzicht, ochtenden die veel te vroeg bestaan, dagen waarop zelfs kleine dingen als bergen voor ons blijven staan. We verliezen mensen, dromen, beelden van wie wij zouden zijn. We leren soms dat grote liefde ook kan bestaan naast grote pijn. En dan ineens een arm om schouders, een lied dat onverwacht iets raakt, een kind dat lacht, een hond die thuiskomt, een vreemde die een grapje maakt. Een tafel vol gewone mensen, een kop koffie in ochtendlicht, en plotseling besef je even: misschien is dát wel het gedicht. Pre-chorus Niet alles hoeft betekenis te krijgen. Niet ieder litteken een les. Soms was iets mooi. Soms was iets vreselijk. Soms is bestaan al meer dan best. Refrein Hier. Nu. Dit is het leven. Niet straks wanneer de storm voorbij is, niet later als ik alles snap. Niet als mijn hart weer heel geworden is, niet na de allerlaatste stap. Hier. Nu. Met alles wat ik draag. Met wie ik liefheb, wie ik miste, met mijn morgen en vandaag. Ik hoef het leven niet te winnen, ik hoef alleen maar hier te zijn. Want tussen vreugde en verdwijnen ligt dit moment — en dat is mijn. Bridge Misschien zijn wij geen rechte lijnen. Misschien zijn wij een eb en vloed. Een beetje vallen, weer gaan staan, soms bang, soms sterk, soms zonder moed. Misschien bestaat er geen bestemming waar eindelijk alles wordt verklaard. Misschien is leven leren kijken naar wat vandaag nog voor je staat. Dus als ik later ooit terugkijk en vraag waar al die jaren zijn — laat mij dan zeggen: Ik was aanwezig. Ik heb geliefd. Ik heb verloren. Ik heb gelachen. Ik heb gehuild. Ik was er. Refrein Hier. Nu. Dit is het leven. Met hoge toppen, diepe dalen, met alles wat ertussen ligt. Met dagen vol van open hemel en dagen zonder enkel licht. Hier. Nu. Ik hoef niets te bewijzen. Ik ben niet klaar. Ik ben niet af. Ik hoef mezelf niet te bevrijden van ieder spoor van wat ik was. Laat morgen morgen maar gebeuren. Laat gisteren maar achter mij. Ik heb geen eeuwigheid gekregen — maar wel dit moment. Hier. Nu. En ik ben vrij. Outro Niet omdat alles goed is. Niet omdat alles voorbij is. Maar omdat ik leef. Hier. Nu.
