அம்மா மனசு… குழந்தை இல்லாதாலும்… அன்பு மட்டும் குறையலையே… வீட்டின் ஓரம் அமைதியா நின்றேன்… விழியில் மட்டும் கனவுகள் தாங்கேன்… “அம்மா” என்று யாரும் அழைக்கல… ஆனா உள்ளம் தினமும் தாயாகுதே… கையில் வாங்காத பொம்மை துணிகள்… மனசில் மட்டும் ஆயிரம் நினைவுகள்… தாலாட்டு பாடும் ஆசை உள்ளே… தனிமையில் நான் அழுதேன் மெல்லே… கருவில்லைன்னு உலகம் பேசுது… ஆனா என் அன்பை யாரு அளக்குது… பிள்ளை சிரிப்பு கேட்காத வீடு… அம்மா மனசுக்கு ரொம்பவே காயம்… என் மடியிலே குழந்தை இல்லையே… என் விழியிலோ அன்பு தானே… தாயாக நான் பிறந்த இதயம்… தனியாக ஏன் துடிக்குதம்மா… ஒவ்வொரு இரவும் இறைவன் கேட்கிறேன்… “ஒரு குழந்தை சிரிப்பு தருவாயா…” கண்ணீரோட வாழும் பெண்ணின் காதல் கூட தாய்மையம்மா… பிற வீட்டு குழந்தை சிரிக்கும்போது… என் உள்ளம் ஓடி அணைக்குதம்மா… சின்ன கையை பிடிக்க ஆசை… சொல்ல முடியாத வலி இதம்மா… பண்டிகை நாளும் அமைதி வீடு… பொம்மை சத்தம் கேட்கலையே… அம்மா ஆகும் கனவு மட்டும்… அழியாமல் உள்ளே வாழுதே… பெண்ணின் உயிரில் தாய்மை இருக்கும்… பிறக்காத குழந்தைக்கும் அன்பு இருக்கும்… அழுத கண்களில் ஒளி மறைந்தாலும்… அம்மா மனசு இறக்காதம்மா… என் மடியிலே குழந்தை வருமா… என் உயிருக்கு “அம்மா” சொல்வாரா… காத்திருக்கும் இந்த இதயம்… கடவுளிடம் இன்னும் வாழுதம்மா… அன்பு கொடுக்க பிறந்த உள்ளம்… அழுகையிலே தினம் உருகுதம்மா… குழந்தை இல்லா பெண்ணின் உள்ளம்… காணாத காயம் தாங்குதம்மா… (#####) அம்மா… அம்மா… எங்கே நீ அம்மா… உன் மடியிலே தூங்கணும் அம்மா… அம்மா… அம்மா… என்னை நீ பாரம்மா… உன் கண்ணீரை துடைப்பேனம்மா… அம்மா… அம்மா… நான் வருவேன் அம்மா… உன் உயிரோட வாழ்வேனம்மா… “அம்மா…” என்று ஒரு சத்தம் கேட்குதம்மா… கனவிலாவது என்னை தாலாட்டு அம்மா… அம்மா… நான் இங்கேம்மா… உன் இதயத்துல வாழ்றேம்மா… கண்ணீரோட தூங்காதம்மா… நான் கனவுல வந்திடுவேம்மா… அம்மா… கை பிடிக்கணும்… உன் அருகிலே நிக்கணும்… ஒரு தடவை சிரிச்சிடம்மா… உன் சிரிப்புல நானிருப்பேம்மா… அம்மா… அம்மா… தனியாக நீ அழாதம்மா… உன் அன்புக்கு நான் பிறப்பேம்மா… ஒருநாள் உன் மடியிலே வருவேம்மா…
