Kış uzar, dallar susar, Göğü duman kaplar. İnsan; çekilir içine, Sığınır sessizliğe, susar. Oysa toprak, Koynunda baharını saklar. Ve insan, Bitti sandığı anda, Bir filiz gibi yeniden Kendi içinden doğar. Ve insan, Bitti sandığı anda, Bir filiz gibi yeniden Kendi içinden doğar.
