Քո լույսը մարեց, Սևան ջան, Բայց մնում է սիրտս լի հուզմունքով։ Քո խելքը, քաջությունը, քո ժպիտը Միշտ կընդմիշտ կընդմիշտ կընդմիշտ կընդմիշտ կընդմիշտ կընդմիշտ կընդմիշտ կընդմիշտ կընդմիշտ կընդմիշտ կընդմիշտ կընդմիշտ կընդմիշտ կընդմիշտ կընդմիշտ կընդմիշտ կընդմիշտ կընդմիշտ կընդմիշտ: Քո ձեռքերը ինձ տանեցին առաջ, Քո խոսքերը՝ իմ ուղեցույցը։ Մարդու սիրտ, մեծ հոգի, Աշխատանքի մեջ՝ միշտ հերոս։ Քո ծիծաղը լցնում էր օդը, Քո հումորը՝ մեր կյանքի գին։ Ահա հիմա մենք մենակ ենք, Բայց քո հիշատակը՝ մեր հետ։ Ես տեսնում եմ քեզ, Սևան ջան, Քո աչքերում՝ աշխարհի լույսը։ Ես լսում եմ քո ձայնը, Քո խորհուրդները՝ իմ հոգու սնունդը։ Մի օր կվերադառնաս, ես գիտեմ, Քո ժպիտը կլուսավորի մեր օրը։ Մինչ այդ՝ քո հիշատակը կապրի, Մեր սրտերում՝ հավերժ, հավերժ։
