[ท่อน 1 (ดนตรีขึ้นมาด้วยเสียงเปียโนนุ่ม ๆ และมีเสียงไวโอลินบาดใจเล็กน้อย)] เหมือนโดนยาพิษ เข้าสู่ร่างกาย ไม่รู้ตัวเลย ว่ามันเริ่มเมื่อไหร่ อาการมันชัด ตั้งแต่วันที่เจอ โลกทั้งใบมีแต่ภาพ... มีแต่ภาพเธอ [Pre-Chorus (จังหวะเริ่มหนักขึ้นเล็กน้อย)] ไม่ใช่ไข้หวัด ไม่ใช่โรคภัย แต่มันคือความหลง ที่มันเกินจะแก้ไข ใจมันสั่นรัว ทุกครั้งที่ได้สบตา เหมือนถูกสะกด ให้ยอมจำนนด้วยน้ำตา [Chorus (ดนตรีหนักและอลังการขึ้น)] โอ้... พิษรัก ที่เธอโปรยมา มันแล่นเข้าหัวใจ จนอ่อนแรงและอ่อนล้า เหมือนโดนวางยา ด้วยรอยยิ้มเธอ ยอมแพ้ทุกอย่าง เพราะว่าหลงเธอคนเดียว (หลงเธอคนเดียว... หมดทั้งใจ) ไม่มีทางรักษา เพราะใจต้องการพิษนี้ [ท่อน 2 (ดนตรีเบาลง เน้นเสียงร้องที่เจ็บปวด)] ยิ่งคิดถึงเธอ ยิ่งหายใจไม่ทั่วท้อง ยิ่งดิ้นรนเท่าไร ยิ่งเหมือนโดนพันธนาการ มองอะไรก็เบลอ เห็นแค่ภาพเธอชัดเจน ไม่มีหนทางกลับ สู่ชีวิตก่อนที่เคยเป็น [Pre-Chorus (จังหวะเริ่มหนักขึ้นเล็กน้อย)] เธอคือสิ่งเดียว ที่ใจฉันต้องการ ต่อให้รู้ว่ามันอันตราย แค่ไหนก็ตาม รู้ทั้งรู้ว่าต้องเจ็บ ต้องทนทุกข์ทรมาน แต่ความรักมันสั่ง ให้ฉันต้องยอมพลี [Chorus (ดนตรีหนักและอลังการขึ้น)] โอ้... พิษรัก ที่เธอโปรยมา มันแล่นเข้าหัวใจ จนอ่อนแรงและอ่อนล้า เหมือนโดนวางยา ด้วยรอยยิ้มเธอ ยอมแพ้ทุกอย่าง เพราะว่าหลงเธอคนเดียว (หลงเธอคนเดียว... หมดทั้งใจ) ไม่มีทางรักษา เพราะใจต้องการพิษนี้ [Bridge (ดนตรีเบาลงอย่างมาก มีเสียงกีตาร์โปร่งเศร้า ๆ)] อยากจะหนี แต่ขาไม่ยอมก้าว อยากจะลืม แต่ภาพเธอยังติดที่เงา จะเป็นตายร้ายดี ก็แล้วแต่เธอจะตัดสิน เพราะชีวิตนี้ ไม่มีเธอคงไม่หายใจ [Chorus (ดนตรีกลับมาหนักที่สุด ด้วยความรู้สึกที่ท่วมท้น)] โอ้... พิษรัก ที่เธอโปรยมา มันแล่นเข้าหัวใจ จนอ่อนแรงและอ่อนล้า เหมือนโดนวางยา ด้วยรอยยิ้มเธอ ยอมแพ้ทุกอย่าง เพราะว่าหลงเธอคนเดียว (หลงเธอคนเดียว... หมดทั้งใจ) ไม่มีทางรักษา เพราะใจต้องการพิษนี้ [Outro (ดนตรีค่อย ๆ จางลง ด้วยเสียงไวโอลินที่เศร้าและจบด้วยเสียงเปียโนค้าง ๆ)] ฉันคงจะตาย... ถ้าเธอไม่รัก เพราะพิษรักนี้... ฉันต้องหลงเธอ [(เสียงกระซิบ: เธอคนเดียว...)]


