[Verse 1] ทุ่งนาที่สดใสไม่เคยถามชื่อใคร ลมพัดผ่านก็พัดไป ไม่เคยเก็บไว้ในใจ เมล็ดหนึ่งยอมแตกสลาย จึงกลายเป็นรวงสีทอง เราต่างกลัวการสูญเสีย แต่เมล็ดไม่เคยกลัวดิน เพราะการจมหายครั้งหนึ่ง คือการได้เกิดอีกคราว [Pre-Chorus] หากชีวิตคือฤดูกาล ก็อย่าด่วนตัดสินหน้าฝน เพราะฟ้าหม่นในวันนี้ อาจกำลังเขียนวันเก็บเกี่ยว [Chorus] ทุ่งนาที่สดใส...ไม่ได้เขียวทุกวัน ความงามของมัน...เกิดจากวันที่แห้งแล้ง แสงอาทิตย์...ไม่เคยเป็นเจ้าของใคร แต่ก็ส่องถึงทุกคน...เท่า ๆ กัน [Vocalizations] โอโฮ... โอ... โอ... ต้นข้าวไม่อวดรวงของมัน ยิ่งเต็มเมล็ด...ยิ่งโน้มลง ภูเขาสูงเพียงให้มอง แต่พื้นดินต่างหากที่หล่อเลี้ยง คนที่รีบวิ่งตามวันพรุ่งนี้ อาจลืมฟังจิ้งหรีดคืนนี้ ความสุขบางครั้งก็เรียบง่าย เหมือนกลิ่นดินหลังสายฝน [Bridge] ไม่มีรวงไหน...อยู่ค้ำฟ้า ไม่มีลมไหน...หยุดพัด ไม่มีคนไหน...ชนะตลอดไป ไม่มีคนไหน...แพ้ตลอดกาล ทุกอย่างเพียงผลัดกันผ่าน เหมือนฤดูที่ไม่เคยเป็นของผู้ใด [Final Chorus] ทุ่งนาที่สดใส...ไม่ได้สอนให้ครอบครอง แต่มันสอนให้เติบโต...แล้วปล่อยวาง รวงข้าวโค้งลง...ไม่ใช่เพราะอ่อนแอ แต่เพราะมันเต็มไปด้วยชีวิต เมื่อถึงวันที่ลมพัดเราไกล ก็ขอเป็นเพียงเมล็ดเล็ก ๆ ที่ยอมหล่นลงบนดิน เพื่อให้ความหวัง...งอกขึ้นอีกครั้ง [Outro Vocalizations] โอ... โอ... โอ... [instrumental]


