Nie wiem , już sama nie wiem Kręcę się w kółko jak ten bączek , Co ruszę krok do przodu , To z trzy się zaraz cofnę. I nie wiem, nie wiem czemu jest tak dlaczego Czy zawsze tak będzie, czy można się jakoś wymiksować z tego ? Jak mechaniczne pomarańcze , do tej samej melodii tańczę , Do smutnej ballady " nieszczęśliwa" Adrenalina była Krążyła w moich żyłach . I dziwne podniecenie , czułam na same imienia twego brzmienie, a teraz jest złość - lub nic Przestałam już w piersi się za to bić . Mam czasem zawroty głowy, nosz kurwa przez te zjebane obroty I tylko jak kukła tak tańczę, wpierdalam jak głupia te mechaniczne pomarańcze . I nie wiem , już nie wiem na co ja liczę, A może ja wcale już - może już wcale na nic nie liczę Jak mechaniczne pomarańcze , do tej samej melodii tańczę , Do smutnej ballady " nieszczęśliwa" Adrenalina była Krążyła w moich żyłach . I dziwne podniecenie , czułam na same imienia twego brzmienie, a teraz jest złość - lub nic Przestałam już w piersi się za to bić . I sama już nie wiem o co mi chodzi Raz chcę się tulić innym zaś razem lecieć na noże Ja nie wiem , już siebie w tym nie poznaję Kim kurwa , kim kurwa przez to się staję . Pogrążam w żalu , czasami w smutku, czysta ambiwalencja to tęsknoty retencja . I tylko kręci mi się w głowie czuję skołowana Ta mechaniczna pomarańcza , chodziła mi dzisiaj od samego rana . I chuj wie o co mi w niej chodzi komu ta wiedza potrzebna niech spada , nie zawodzi niech nie wyje do księżyca mój brak odwagi idę sobie kupić kilo mechanicznej pomarańczy .
