De profetie van de klank

[Intro, spoken] “Hoor, gij zielen die vergaderd zijt in duistere tijden. Lang voor ons heden, toen schaduw en licht nog streden om heerschappij, werd een profetie uitgesproken, diep in een kelder van steen. Drie vrienden, onwetend van hun bestemming, werden geroepen tot een taak die het lot der wereld zou bezegelen. Uit muziek zou hun kracht geboren worden, en hun naam zou klinken als een zegel in de eeuwigheid. Zo ontstond de legende die men kent als… De Profetie van de Klank.” [Instrumental] [Verse 1] Diep in de nacht, Erg lang geleden In Pub vierentachtig In de kelders ver beneden Waar het kaarslicht flonkerde Schaduwen kropen langs de muur Daar zaten drie vrienden Het glas geheven tot het late uur. De vrienden gebonden Door gelach en het glas Niet wetend dat het lot In aantocht was Rondom het drietal groeide vreugd, De kelder daverde van zang en deugd. Doch uit de schaduw, koud en gemeen, Trad langzaam naar voren een duistere schim te leen. [Chorus] Hoort mijn woorden, O vechters van het leven. Een duister kwaad, Door technologie verweven. Slechts epische muziek Kan de sluier doen breken. Een stem, een klank, Die de wereld doet beven. Hef uw harten hoog, Laat de tover weerklinken. Het lot wordt beslecht Wanneer zielen tezamen zingen. [Verse 2] Stilte vulde de ruimte De lucht duister en zwaar Deze schim, deze verschijning Bleek een Tovenaar Gehuld in een gewaad Van duistere sterrennacht In zijn hand een houten staf Met oude runen, stralend van macht. Het gelal en vreugde Maakte plaats voor mysterie De tovenaar keek rond En wendde zich tot de drie Hij sprak zijn spreuk Met magische stem Een oeroude voorspelling Door muziek beklemd [spoken, deep and calm voice] “Gehoorzame zielen, hoort mijn woorden, o vechters van het leven! De mensheid moet worden beschermd tegen een technologisch en duister kwaad, dat ons allen bedreigt. De enige manier om deze schaduw te bestrijden is door verbinding door muziek. Luistert goed!” [Verse 3] Hij hief zijn staf, Een fel duister wit licht Verblindend en krachtig, Licht en duister in evenwicht. [spoken, deep and calm voice] “Lank en weerd, met vurige klank, De noten weven een schuilplaats, een dank. In Arena’s van pracht, in Kathedralen zo groot, Zal de muziek klank geven aan het ziele-gebod. Live zullen zij spelen, in elke zaal, Met teksten heel lang en met groots omhaal. [spoken, deep and calm voice] Gij drieën zijt uitverkoren. Als muzikale geniën geboren. Verbonden door lot, gesmeed in akkoorden. Gij zult gekend worden in de wereld alom. Als band genaamd The SlumpHausKoopman K'nexxion” [Chorus] Hoort mijn woorden, O vechters van het leven. Een duister kwaad, Door technologie verweven. Slechts epische muziek Kan de sluier doen breken. Een stem, een klank, Die de wereld doet beven. Hef uw harten hoog, Laat de tover weerklinken. Het lot wordt beslecht Wanneer zielen tezamen zingen. [Verse 3] Hij hief nogmaals zijn staf, Een verblindend licht werd verspreid Het lot werd verzegeld In het vuur van de tijd. Zo werden zij genoemd, gebrandmerkt door zijn zegen “The SlumpHausKoopman K’nexxion” een naam als een teken De apostrof, geen toeval, Maar symbool voor wie iets weglaat. Een sluier die de mensheid omhulde, onzichtbaar, maar altijd paraat Hun missie werd geboren, Hun klanken als strijd Verbonden door vlammen, Maar gewapend met geluid [Chorus] Hoort mijn woorden, O vechters van het leven. Een duister kwaad, Door technologie verweven. Slechts epische muziek Kan de sluier doen breken. Een stem, een klank, Die de wereld doet beven. Hef uw harten hoog, Laat de tover weerklinken. Het lot wordt beslecht Wanneer zielen tezamen zingen. [Epic outro] [outro]