
Kusura Bakma #Turkish
Gece ağırlaşıyor, saatler geçmiyor Gitmem gerektiğini kalbim bile biliyor Ama her doğru karar içimi yakıyor Çünkü bazı vedalar sessizce kanıyor Telefon elimde, yazıp silmekten yoruldum Bir “iyi misin?” bile bana ağır oldu Dönmek istemiyorum, ama özlemek suç mu? Aklım net ama kalbim hâlâ yorgun Birlikte güldüğümüz anlar geliyor aklıma En çok da sustuğumuz o uzun anlarda Biz kötü değildik, yanlış değildik Sadece aynı yerde kalamadık zamanla Kalmak istedim, inan denedim Ama her gün kendimden biraz eksildim Sana anlatmak zor bu çelişkiyi Çünkü gitmek bazen sevmekten daha cesur bir seçim Kalbim diyor “kal”, aklım “yürü” İkisi de doğru ama yolu bölüyor Bir adım ileri, iki geri Bu savaşın galibi yok, biliyorum Kusura bakma, seni özlüyorum Ama bu hikâyede kalamıyorum Kalbim sende, yolum başka En zor vedalar böyle başlar Kusura bakma, hâlâ acıyor Gidişim seni sevmediğimden değil Ben de yanıyorum, inan bana Ama bazen sevmek yetmiyor… Sokaklar tanıdık, yüzün her köşede Kaçtım sandım ama sen hep içimde Dönsem her şey düzelir mi bilmiyorum Bildigim tek şey: Eskisi gibi olamam Ne sen hatalısın, ne de ben Zaman bizden hızlıydı, mesele bu zaten İki iyi insan bazen yetmez Bunu kabullenmek en zor cümle belki de Ben güçlendim, evet ama bedeli var Her güç biraz yalnızlık bırakır arkasında Seni özlemek geçmiyor bir günde Sadece susmayı öğreniyorsun zamanla Bu bir veda değil, bu bir kaçış hiç değil Bu, kendimi kaybetmemek için seçtiğim yolun adı Eğer bir gün “neden?” diye sorarsan Cevap basit ama ağır: Seni severken kendimi unuttum Kalbim diyor “kal”, aklım “yürü” İkisi de doğru ama yolu bölüyor Bir adım ileri, iki geri Bu savaşın galibi yok, biliyorum Kusura bakma, seni özlüyorum Ama bu hikâyede kalamıyorum Kalbim sende, yolum başka En zor vedalar böyle başlar Kusura bakma, hâlâ acıyor Gidişim seni sevmediğimden değil Ben de yanıyorum, inan bana Ama bazen sevmek yetmiyor… Eğer bu şehir bir gün ikimizi de susturursa Bil ki gitmek kolaydı demedim hiç Sadece… Kalmak daha çok acıtıyordu

