D'r Dom us Leech

[Intro] Wenn d'Naach sich över Kölle läd, un die letzte Sonne verschwind, dann fängt hä aan ze strahle ... d'r Dom. [Part 1] Ich stonn am Roncalliplatz, un luur no bovve en die Höh. Zwei Türme recke sich em Himmel, als würde se die Stääne beröhre. So vill Johre hät hä jesinn, Freud un Leid, Krieg un Fridde. Un trotzdem steiht hä noch immer do, wie et Hätz vun d'r Stadt em Medde. Touriste mache ihre Fotos, doch för uns es hä noch mieh. E Fründ, e Wahrzeiche, dat immer op uns oppasst he. [Pre-Chorus] Un wenn d'Naach dä Himmel dunkel färv, fängt hä aan ze leuchte. [Refrain] D'r Dom us Leech, över Kölle jede Naach. Wie e Stärn, dä niemals fällt, un immer op uns waach. D'r Dom us Leech, he em Hätze vun d'r Stadt. Ejal wohin mer och jeiht, hä es immer do, wo mer sin. [Part 2] Vom Rhing us kann mer hä sehe, wenn die Lichter sich verspijele. Zwische Wasser un Himmel sching hä fast schwerelos ze schwebe. Generationen han unger hä jelaach, jebett, jefiert un jesunge. Un jede Jeschicht vun Kölle es irgendwie met ihm verbunge. Wenn ich spät he durch die Stroße jon, un die Stadt langsam ruhiger weed, es hä immer noch do, wie e Leuchtturm, dä nie vergeht. [Bridge] Stein för Stein. Johr för Johr. E Symbol för all die Minsche, die Kölle em Hätze draare. [Final Refrain] D'r Dom us Leech, över Kölle jede Naach. För all die Träume un Erinnerunge, über die hä seit Johre waach. D'r Dom us Leech, un sing Sching jeiht nie verlore. Solang hä iwwer Kölle steiht, es Heimat nit verschwunde. [Outro] D'r Mond över dä Türm. D'r Wind vum Rhing. Un d'r Dom ... strahlt wigger.