فصل3️⃣5️⃣👑 قسمت 1️⃣1️⃣👑1️⃣👑 پادشاهی اشکانیان 👑 ابیات 1️⃣📝3️⃣5️⃣
یهـــــــــــــــیه یه یکی یکیــــــــــــــــــیک یک یک‌بکی یکیـــــــــــــــــــ یکی نامور بود نامش سباک ابا آلت و لشکر و رای پاک که در شهر جهرم بد او پادشا جهاندیده با داد و فرمانروا مر او را خجسته پسر بود هفت چو آگه شد از پیش بهمن برفت ز جهرم بیامد سوی اردشیر ابا لشکر و کوس و با دار و گیر چو چشمش به روی سپهبد رسید ز باره درآمد چنانچون سزید بیامد دمان پای او بوس داد ز ساسانیان بیشتر کرد یاد فراوان جهانجوی بنواختش به زود آمدن ارج بشناختش با با با. بابا بالا لاک باراک بابابابا بابا باباباککـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ پراندیشه شد نامجوی از سباک دلش گشت زان پیر پر بیم و باک به راه اندرون نیز آژیر بود که با او سپاه جهانگیر بود جهاندیده بیدار دل بود پیر بدانست اندیشهٔ اردشیر بیامد بیاورد استا و زند چنین گفت کز کردگار بلند نژندست پرمایه جان سباک اگر دل ندارد سوی شاه پاک چو آگاهی آمد ز شاه اردشیر که آورد لشکر بدین آبگیر دودودو دو دو پووووووووووور. دودودو. دو و دو دووووووو دودودوــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ دودودووـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــووووو چنان سیر سر گشتم از اردوان که از پیرزن گشت مرد جوان مرا نیک‌پی مهربان بنده‌دان شکیبادل و راز داننده دان چو بشنید زو اردشیر این سخـــــــــــــن یکی دیگر اندیشه افگند بــــــــــــــــــــــــــن مر او را به جای پدر داشـــــــــــــتی بران نامدارانش سر داشتیـــــــــــــتتتتتیدیتیتیتیتیتییییی دل شاه ز اندیشه آــــااااـــــــــاااازاد شد سوی آذر رام خراد شد نیایش بسی کرد پیش خــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدای که باشدش بر نیکوی رهنمای به هر کار پیروزگر داردش درخت بزرگی به بر داردش وزان جایگه شد به پرده‌سرای عرض پیش او رفت با کدخدای سپه را درم داد و آباد کرد ز دادار نیکی دهش یاد کرد ده ده ده ده پهپهپهپه پهپ۸پهپنهههه پلنگ جنگ جنگ گگگگگگگنگ چو شد لشکرش چون دلاور پـــــــــــــلنگ سوی بهمن اردوان شد به جنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــگ چو گشتند نزدیک با یکدگر برفتند گردان پرخاشخر سپاه از دو رویه کشیدند صف همه نیزه و تیغ هندی به کف چو شیران جنگی برآویختند چو جوی روان خون همی ریختند بدین گونه تا گشت خورشید زرد هوا پر ز گرد و زمین پر ز مرد چو شد چادر چرخ پیروزه‌رنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــگ سپاه سباک اندر آمد به جــــــــــــجججججنگجججججنگ جـــــــــــــــــــــــــــنگ برآمد یکی باد و گردی چو قیر بیامد ز قلب سپاه اردشیر بیفگند زیشان فراوان به گرز که با زور و دل بود و با فر و برز گریزان بشد بهمن اردوان تنش خستهٔ تیر و تیره‌روان پس‌اندر همی تاخت شاه ار اع اعدام اعردشششششیر دشیر ابا نالهٔ بوق و باران تیر برین هم نشان تا به شهر صطخر که بهمن بدو داشت آواز و فخر ز گیتی چو برخاست آواز شاه ز هر سو بپیوست بی‌مر سپاه مر او را فراوان نمودند گنج کجا بهمن آگنده بود آن به رنج درمهای آگنده را برفشاند به نیرو شد از پارس لشکر براند
