Gabinet

straciłem grunt pod nogami, straciłem oparcie w jasnym dniu jedyne co mnie trzyma to kruche szkło pod stopami przez które widzę cienie twych słów i rozmazaną twarz w deszczu, który spływa po policzkach jak strach ty gdzieś daleko, za szkłem czy spadłaś już, czy gdzieś tam tylko trwasz [chorus] czy mam już iść, spaść lub zniknąć? czy mogę krzyczeć niszcząc kruche szkło ta noc mnie przytula lecz nie pozwala żyć Zatrzymaj mnie, scal to co pękło po tłuczonym szkle do ciebie chciałbym biec, lecz wciąż odbijam się od ścian gdzie nie obejrzę się w oddali jesteś ty gabinet luster przejmuje cały świat naprawdę to nie ty, to tylko setki odbić ekrany patrzące na nas fragmentami życia, zakrzywione lustrami w których zgubiłem ciebie, zgubiłem własne ja w spalonych wspomnień skrzyniach [chorus] czy mam już iść, spaść lub zniknąć? czy mogę krzyczeć niszcząc kruche szkło ta noc mnie przytula lecz nie pozwala żyć Zatrzymaj mnie, scal to co pękło [chorus 2] czy mam już iść, spaść lub zniknąć? czy mogę krzyczeć niszcząc kruche ja ta noc mnie przeraża i nie pozwala żyć w tunelach pełnych płynnego szkła