Beschrijving: Paranormaal is een duister-poëtisch nummer over de grens tussen leven en dood. Waar stemmen, geuren en herinneringen elkaar raken en één man luistert naar wat wij niet meer horen. (Intro) (Vers 1) Een rilling, te koud, een angstig gevoel Haren rechtop, nachts veel gewoel Onrustige dromen, een warrig verhaal Mijn gedachten stromen, gaan aan de haal Stemmen, gezichten, maar soms ook een geur Zag ik wat bewegen, daar links bij de deur? Gillen, huilen, luidkeels gelach Verhaal in mijn hoofd, bij me gebracht Nee, ik ben niet gek, want dit is het verhaal; Ik ben gevoelig, sta open Ik ben abnormaal Of, zoals ze wel eens zeggen: Paranormaal (Refrein) Ik voel ze Ik hoor ze Ik ruik ze Ik zie ze allemaal Ze komen binnen, ik ben paranormaal Ze lachen Ze huilen Ze vragen Ze praten allemaal Ieder van hen weet, ik ben paranormaal (Vers 2) Ze vragen om gunsten, ze eisen gesprek Ze huilen, ze pruilen, soms wat gekwek Ze tonen mij beelden, van hun leven alhier Meestal iets vluchtig, soms een kwartier Ze komen als schimmen, soms ook in kleur Zag ik wat bewegen, daar rechts bij de deur? Lachen, janken, luidkeels gevraagd; Heb jij mijn kind gezien? Als het je daagt (Brug) Ze komen niet om mij te plagen Het zijn mensen van weleer Meestal om over dierbare te vragen Soms, ook iets meer Ik ontvang thuis best wat mensen, met vragen over hen, die er niet meer zijn En soms is er wat te wensen, te vergeven, om te komen in het rein (Refrein) Ik hoor ze! Ik voel ze! Ik ruik ze! Ik zie ze allemaal Ze komen binnen, inderdaad heel normaal Ze huilen, ze lachen, ze vragen Ze praten allemaal Ik hoor ze, ik voel ze, ik ruik ze! Ik zie ze allemaal Ze komen binnen, vinden dat heel normaal (Outro) En ja! Ja, ik heb je kind gezien, het licht was goed... Het is voorbij Je kind is, vrij (End) ----/ Lyrics & composition © Bedhippie, 2025. All rights reserved.
