[Zwrotka 1] Zawsze mówię: „Wszystko dobrze”, bo tak łatwiej kończyć temat. Śmieję się, choć pod uśmiechem prawie wcale już mnie nie ma. Znam lekarstwo na łzy innych, umiem pomóc, gdy jest źle. Lecz gdy sama tracę siły, nie wiem, kto wysłucha mnie. [Przedrefren] Nie każdy krzyk wydaje dźwięk, nie każda rozpacz zdradza lęk. Najłatwiej przeoczyć czyjąś łzę, gdy ktoś powtarza: „Dobrze jest”. [Refren] Zapytaj drugi raz, bo za pierwszym skłamię, mam „wszystko jest dobrze” wyuczone na pamięć. Usiądź obok, nie naprawiaj, po prostu przy mnie trwaj, bo czasem jedno „jestem” może ocalić świat. [Hook] Zapytaj mnie drugi raz, zostań obok, daj mi czas. Zapytaj mnie drugi raz, nim ta cisza zamknie nas. [Zwrotka 2] Nie pytaj z przyzwyczajenia, patrząc przy tym gdzieś za mnie. Daj mi chwilę, żebym mogła przestać mówić tak poprawnie. Nie potrzebuję recepty ani rad na każdy dzień. Tylko kogoś, kto zostanie, kiedy powiem: „Boję się”. [Przedrefren] Nie każdy krzyk wydaje dźwięk, nie każda rozpacz zdradza lęk. Najłatwiej przeoczyć czyjąś łzę, gdy ktoś powtarza: „Dobrze jest”. [Refren] Zapytaj drugi raz, bo za pierwszym skłamię, mam „wszystko jest dobrze” wyuczone na pamięć. Usiądź obok, nie naprawiaj, po prostu przy mnie trwaj, bo czasem jedno „jestem” może ocalić świat. [Hook] Zapytaj mnie drugi raz, zostań obok, daj mi czas. Zapytaj mnie drugi raz, nim ta cisza zamknie nas. [Zwrotka 3] Każdy gdzieś się dzisiaj spieszy, każdy niesie własny los. Lecz nie trzeba wielkich rzeczy, żeby usłyszeć czyjś głos. Nie potrzeba wielkich czynów, by nadziei komuś dać. Czasem trzeba zostać dłużej i po prostu obok trwać. [Most] Nie musisz znać właściwych słów, wystarczy, że zapytasz znów. Nie każdą ranę trzeba znać, by komuś trochę światła dać. [Refren finałowy] Zapytaj drugi raz, bo za pierwszym skłamię, mam „wszystko jest dobrze” wyuczone na pamięć. Usiądź obok, nie naprawiaj, po prostu przy mnie trwaj, bo czasem jedno „jestem” może ocalić świat. Zapytaj drugi raz, gdy w oczach widzisz cień, nie wierz we „wszystko dobrze”, jeśli czujesz, że jest źle. Usiądź obok, nie naprawiaj, daj mi obecności znak, bo czasem drugim pytaniem można uratować świat. [Outro] Zapytaj drugi raz. Nie jutro. Właśnie dziś. Bo między „wszystko dobrze” a prawdą stoi wstyd. Zapytaj drugi raz i przy tej prawdzie trwaj. Być może tym pytaniem ocalisz czyjś świat.
