Stroof 1: Ich stonn hee en Poppelsdorf, de Strooß es klatschnaß D’r Rään kütt vun üvverall – dä Himmel hätt Spass Keene Paraplü, nur ich un ming Kapp Un alles dröm heröm is wie im Jeckehuus op Trapp Refrain: Ich stonn im Rään, un et jück mich nit Denn jede Droppe is wie e klee Leedche mit Witz Do rötsch eene us, met Handy in de Hand – Un fäll volle Lotte op die Schnüss – e bissje amüsan! Ich kann nit anders, ich lach mich kapott Wat e Spill – wat e herrlich Jeckehuus Stroof 2: Dat Mädche rööf: „Oh Jott!“, dä Typ hätt jet verlore Se hilf ihm up, doch hä luurt – met Schlamm in de Oore Zwei Lück zänke sich, janz vill Stuss Un ich stonn do, un luur zo, wat e Jenuss Refrain: Ich stonn im Rään, un die Welt spillt verröck Eene danz im Pützje, dä andere schreit: „Wat e Jlöck!“ Bröck: Kee Theater, keene Film, dat is et Levve satt Jede Droppe, jede Platsch, jeder Lacher hät Platz Et is wie ne Verzällcher vun uns Lück im Rään Met Freud, met Pech – un och mol oohne Zäng Letzter Refrain: Ich stonn im Rään, un ich sinn dobei all die Lück un allerlei, Met d’r Schnüss im Dreck un et Hätz voller Klang Et Rään, et Laache – dat es Poppelsdorf, nit ze bang. Coda: Ich stonn im Rään… En Poppelsdorf… Un dä eine, dä fällt – op die Schnüss – wat e Jeckehuus
