[Intro] (Głęboki, mroczny głos, w tle słychać złowrogi śmiech Gargamela i miauczenie Klakiera, po czym wjeżdża ciężki, basowy bit) Od starej szkoły... do nowej ery. Wielki las, małe domki, wielkie sny. Gargamel znowu czai się w cieniu... Ale ta wioska nigdy nie śpi. Sprawdź to. [Zwrotka 1 - Rapowany, szybki, pewny siebie głos] Oto mały Smerf, rzuca rymy na bicie, W niebieskim świecie ma bezpieczne życie. Choć wzrostem niewielki, to w sercu ma siłę, Przechytrzył Gargamela już niejedną chwilę. Ten stary czarownik znów mikstury warzy, O wielkim bogactwie i złocie wciąż marzy, Klakier ryczy w kącie, plan znowu się sypie, Bo nasza ekipa na bicie dziś kipi! Ważniak mądrości z księgi tu wykłada, Osiłek na klatę pięć grzybów układa, Gdy mrok las spowija i strach w oczy zajrzy, Niebieska załoga jest silna jak najstarsi! [Refren - Melodyjny, potężny, damski wokal (w stylu „Smoczego Żaru”)] Stary bałwan… o nie, to nie ta bajka! Gargamel chce zamienić wioskę w pył! Czarne chmury nad lasem dziś krążą, On od lat na naszą zgubę żył! Ale smerfny ogień rozbije to zło, Niebieska siła, poczuj tę moc! Smerfetka! – Leć hen do gwiazd! Smerfetka! – To twój jest czas! [Zwrotka 2 - Szybki trap, mocne akcenty] Wkrótce będziesz duży, Papa Smerf to wróży, Mamy w sobie siłę pośród wielkiej burzy. Nie bój się i tyle, rozwiń swoje skrzy… czekaj, czapkę popraw! W niebieskim terytorium żaden wróg nas nie dotknie, Choć zamek czarownika wygląda okropnie. I między krzakami nie będziesz szedł sam, Prosto przez las do bezpiecznych naszych bram. Zgrywus niesie prezent – wybuchnie raz-dwa, Nasza mała wioska zawsze radę da! [Outro] (Muzyka powoli zwalnia, bas cichnie, zostaje sam kosmiczny syntezator) Mały Smerf... Zawsze daje radę. Płoń, niebieski ogniu. Radę da..
